Лето

Parça, asfaltı eriten güney yazını kokuyor, ama içimde nedense kar fırtınası var. Burada kıvılcım, hafiflik ve sabaha kadar dans var - ama her şeyin üstüne, mutluluğun sadece “şimdilik” olduğu hissi çöküyor. Ritimde Rostov'un gürültülü avluları, yeşil taksiler, tesadüfi karşılaşmalar ve her zaman “sır” olarak kalan söylenmemiş sözler duyuluyor. Müzik, kalpteki bu kar yağışını biraz yumuşatıyor ve onu gereksiz düşüncelerden kaçışın soundtrack'ine dönüştürüyor.