Как мне тебя забыть

Bu parça, unutulmuş bir çocuk kitabının sayfaları ile çok kişisel bir filmin kareleri arasında sıkışmış gibi. Burada her şey, birinin gözlerini hafızadan silmenin imkansızlığıyla ilgili: çapalar aşağı çekiyor, kelimeler sert alkolden daha sarhoş ediyor ve anılar aynı filmi tekrar tekrar başlatıyor. Müzik, acıyı sinemaya dönüştürür - duman, gün batımları ve bir zamanlar gerçek bir şeylerin yandığı evlerin çatıları ile. Ve her nakarat bir itiraf gibi geliyor: unutmak imkansız, sadece bu filmin içinde yaşamaya devam etmek mümkün.