Падала звезда

Yol, yarı boş bir şehirdeki gece yolu gibidir: farlar asfaltta kayar, sigara parmaklarda yanar ve düşünceler arabanın gidebileceğinden daha uzağa taşır. Burada, her şeyin kendi kendine elinize düştüğü gibi görünen hafif gençlik anıları ve “daire ve araba”nın olduğu bugünün gerçekliği var, ama mutluluk yine de daha derinlerde bir yerde saklanıyor. Müzik, tel üzerinde koşmak gibi sallanıyor: sanki hayat her zaman yükümlülüklerin ipleri ile bir gün düşen yıldızın yine de yolu göstereceğine olan inanç arasında dengede duruyor.