Claritin

Parça, uykusuz bir gecenin ardından, güneşin acımasızca uykunun kalıntılarını kurutduğu, içimizde ise sadece boşluk ve dilimizde hafif bir plastik tadı kaldığı bir sabah gibi geliyor. Her şey hareket ediyor gibi görünüyor: toz ışınlarda dönüyor, ışık gölgelerle yanıp sönüyor, elimiz otomatik olarak öne uzanıyor... ama vücudumuz sanki çalışmıyor.

Bu müzik, sanki hayatta gibi ama hiçbir şey hissetmediğin o garip durum hakkında. Ne acı, ne sevinç, sadece kendi “hiçbir şey hissetmiyorum” sözünün bile çok yüksek sesle yankılandığı bir sessizlik.