Raion

Eski bir avlu kokuyor - büfedeki sigaralar, boş stadyum ve giderek daha seyrek bir araya gelen sesler. Burada zaman sanki daha hızlı akıyor: Pazartesi göz açıp kapayıncaya kadar Pazar'a dönüşüyor ve tanıdık yüzler yavaş yavaş avlulardan poliklinik kuyruklarına geçiyor. Bazıları gitti, bazıları geri döndü, bazıları yeniden valizlerini topladı - ve her seferinde mahalle biraz daha sessizleşiyor gibi bir his kalıyor. Ama bu yarı boş havada yine de basit bir gerçek yankılanıyor: nerede olursan ol, evin hafızandan silinmez.