move it along

Aşk bir dram değil, daha çok taşınmaya niyeti olmayan bir komşunun uzun süreli kiralaması gibi bir şeydi. İlk başta eğlenceli gibi görünüyor, ama sonra fark ediyorsunuz ki gürültü yapıyor, yer kaplıyor, nefes almanızı engelliyor. Ve artık elinizi sallamak istiyorsunuz: “Teşekkürler, yeter, kapı şurada.”

Gözyaşları yerine, reddetme listesi ve sonunda alanın boşaldığına dair bir rahatlama hissi. Biraz öfke, biraz ironi ve hiç pişmanlık yok. Dans ritmi, çitin üzerindeki tabelada yazan gibi: “Buradan geçmek yok. Move it along.”