Destroy Me

Kendini kırma alışkanlığının nasıl üst düzey bir spor haline geldiğini anlatan gürültülü bir şarkı. Önce katlanırsın, sonra kendine “artık yeter” dersin, ama birkaç dakika sonra yine aynı döngüye girersin - aynı hatalar, aynı yaralar, sadece daha derin. Sanki biri kendi cehenneminde sıkışıp kalmış ve acil olarak yedek kapaktan çıkmak istiyor, ama kurtarma ekibi yerine sadece yankı geliyor. Ağır, ama dürüst - ve bu garip bir şekilde güç veriyor.