Abyss

Veda her zaman sessizlikten daha yüksek sesle duyulur. Sanki odada hala sesler yankılanıyormuş gibi, ama artık belli ki kimse geri dönmeyecek. Her şey döngüsel olarak dönüyor: gölgeler, melodilerin parçaları, “hala” ve “artık yok” arasında sıkışmış kalp. Ve bu kaosun arka planında tek bir nabız kalıyor - kuru, takıntılı “heat, heat”, sanki hiç bırakmayan hafızanın sinirsel tikleri gibi.