Parking Lot Prayers

Sanki tüm pencereleri kapalı, havası ağırlaşmış bir odada, sadece nadiren birkaç kelime dışarıya sızıyor - biraz titrek bir sesle, biraz dağınık bir şekilde. Buradaki sıcaklık rahatlık değil, kalbin ifade edilemeyen duygularla yanıp tutuşması gibi bir “sıcaklık”. Sanki gerçek ve acı hakkında bir konuşma gibi, ama bu, uyku ve kavga arasında bir dans gibi geliyor: bazen şefkat, bazen neredeyse histerik, bazen yine çekim. Müzik, gitmeye cesaret edemiyormuş gibi döngüler halinde devam ediyor ve her tekrar, soğumayan, sadece daha da alevlenen bir sıcaklık dalgası gibi.