FAKE

Pinky kulağa hoş geleceğini vaat ediyor, ancak rüzgardan sonra eski çitlerden daha hızlı kırılıyorlar. Gözyaşları burada bir trajedi değil, daha çok başkalarının oyunlarının bedelini ödemek için kullanılan küçük bir para birimi. Dışarıda gülümsemeler ve yüzler var, içeride ise boşluk ve kartondan roller var. Her şey maske değiştirme etrafında dönüyor: üç gün - ve şimdiden yeni kurallar, yeni duygular, yeni hatalar var. İroni şu ki, kırgınlığın bile kendi şiiri var: pembe parmaklar, Atlanta'nın tozu, asla gerçekleşmeyecek dostlukla ilgili şarkılar. Müzik, gerçek kalan tek şeyin boşa harcanan zamanın sıkıntısı olduğu bir sahtekarlık fuarı gibi geliyor.