Скільки

Hesap makinesinde pek işe yaramayan bir sayım: "Skilki" kederin metronomu gibi geliyor - bir, iki, yine bir - ve her vuruşta birinin sokağı titriyor, birinin uykusuz gecesi, birinin cebindeki fotoğrafı. Bu soyut aritmetik değil, her sayının bir isim, bir ev, bir hendek olduğu parmaklarla saymadır; kelimeler bir patlamanın ardından perdeler gibi gerilir ve aynı zamanda yorgunluk, inatçılık ve kayıpları saymayı bırakıp unutuşun kazanmasına izin vermeme arzusunu içerir.

Buradaki ironi komik değil, acı ve sıcak - soğuk bir odada çay içmek gibi: Etrafta bu kadar çok "beceri" varken herhangi bir sözü düşünmek komik ve saçma, ama bu kahkaha umutsuzluktan değil direnişten. Ses sayılır, ritim yanıt verir ve her satırın sonunda küçük bir kale gizlenir: ne kadar sürerse sürsün diz çökmezler - ve sayarken bile umuda ve şarkıya yer vardır.