ЮНІТІ

Cam kırığı gibi keskin ve acı verici derecede dürüst olan parça, sosyal cepheyi en çıplak sinirlerine kadar kesiyor. İçinde, aynı anda hem kavga eden hem de başka türlüsü mümkün olmadığı için bir arada duran tüm ülkenin uğultusu duyuluyor. Her kıta, çatının üzerinden geçen bir roketin ıslığı gibi: kısa, soğuk, kaçınılmaz. Korkunun bile alışkanlık haline geldiği, duanın ise bir bağış formatında duyulduğu bu kaosun içinde garip bir sıcaklık var. İnsanlar siyaset, liderler, "kendi" ve "yabancılar" hakkında kavga ediyorlar, ama siren çaldığında yine de omuz omuza duruyorlar. Birlik sadece namlu altında uyanır, ama yine de uyanır.