Ten świat należy do nas

Kahve sert, motor uğulduyor - ve sanki her şey sonunda uyum içinde: sabah, hava, ruh hali. Şehir sanki yeşil ışıklarla eşlik ediyor, asfalt bir davet gibi parlıyor. Havada doğru bir şeyin önsezisi dolaşıyor - büyük değil, kader belirleyici değil, sadece insani olarak iyi.

Bazıları hayat planları yaparken, diğerleri onu tek bir şarkı, birkaç yudum özgürlük ve gürültülü şehrin merkezinde yabancı öpücüklerden inşa ediyor. Böyle gecelerde drama yok, ama çok fazla ışık, sıcaklık ve hafif bir çılgınlık var, ki bunlar sonra gülümsemeyle hatırlanır. Çünkü gerçekten de öyle hissettiren anlar vardır: evet, bu dünya bizimdir. En azından üç kıtaya kadar.