Şunun daha fazla şarkısı: İmpala
Şunun daha fazla şarkısı: Kayra
Açıklama
Buradaki şehir, her yankının birinin çığlığı, birinin yarım kalmış kadehi olduğu kapalı bir şişeye benziyor. Kelimeler kurşunlardan daha isabetli, sokaklar ise sanki hayal kurmayı çoktan unutmuş gibi yorgun bir özlemle nefes alıyor. Bu ritimde, boş kadehler ve yabancı gözler arasında sonsuz bir dönme var, burada aşk bile dokunmaktan çok bir soruşturmayı andırıyor.
Ama karanlığın içinden garip bir hassasiyet belirir: gece barındaki sigara dumanı kadar sıcak, küfür etmeye alışkın, şarkı söylemeye değil, boğuk bir ses kadar boğuk. Ve her şey aniden ve uyarısızca yıkılsa da, bu gürültüde hayatta kalma arzusu, cehennemde en azından bir gölgeyi, küllerde ise yeni bir hayatın filizini koruma arzusu duyulur. Bu müzik, acıya uzun zamandır alışmış, ama yine de mürekkepli kışta baharı arayanlara.
Sözler: Kayra, Impala
Ritim: Arron
Miksaj/Mastering: Impala
Yönetmen: Selman Çelik
Renk düzeltme/Kurgu: Selman Çelik
Kapak: Impala
Kayıt: Agarta Music
Sözler ve çeviri
Orijinal
Şehirde konuşulan bir kavgayım ben artık.
Anlatıyorum her gün ölümle dansımı. Can havliyle sarıldığım boş kadehler.
Hayalsiz sokakların ensesinde saatler. Durdu sanki birden aniden.
Zihnime doğrultulan dürbünlü tüfekler. Gezerdi gözlerinde şair ruhlu katil.
Dedektif sefkisiyle izlemiştim hepsini. Bana bir haller oldu, epeydir böyleyim.
Çoktan ölmeliydim bir cumartesi. Boğazlı kazakları sevmeyen çocuklar.
Ölümü tek bir dakika dahi unutmazlar. Güzelce duruyorduk. Nereye gidiyorsun?
Buradan on dakika yürümeyle varoluş. Bardağı doldururken gecenin bir vakti. Düşündüm seni, özledim ertesi.
Bir anda oldu her şey. Burada yoktun. Ben artık kendi rüyalarımı görmez oldum.
Sonsuz olutuyla doluy dum. Ölü doğan bir yüzyıl ortasında boğuldum.
İnan güzel söverdim eskiden. Kanlı gölgeler gezerdi gözlerimde.
Bir gün her şeyin sonuna geldiğimde. Tek istediğim cehennemde bir gölge.
Bilirsin hayat bu. Keşkeler ve belkiler.
O kahreden düşünceler de bak bir gün geçer gider.
Tüm insanlığa küfreden bu dudaklarım aynı günün akşamında yeni bir şarkı besteler. Neden? Bu yalnızlığa bir sokakta denk gel.
Suratıma demir atmış bir hüzün bu naklen. Niye konuşur gözler dudaklar susarken?
Canı yanan kurtulur bu savaştan kaçarken. Tanırım ölüyü sözünden, kaybetmişi gözünden.
Bilemedik ki kıymetini dönsek bile ölümden. Kadehler dolar, hatıralar doğar külünden.
Neden yarım kaldık söyle hiç zamanı değilken?
Cehennemde gölgelerde bir fidan filizlenir. Burada yorulmuş iki adam belki biraz dinlenir.
Başka bir ömürde, başka bir bedende mümkün olsa yaşamak belki ruhumuz temizlenir.
Beni anlatan ve seni anlayan bu şarkılar. Ölüm bir ihtimalse söyle nerede gizlenir?
Fark etmiyor geç de gelse beklediğim bahar. Çünkü geçip giden her mevsim üstümüzde kirlenir.
Bir anda oldu her şey. Burada yoktun. Ben artık kendi rüyalarımı görmez oldum.
Sonsuz olutuyla doluy dum. Ölü doğan bir yüzyıl ortasında boğuldum.
İnan güzel söverdim eskiden. Kanlı gölgeler gezerdi gözlerimde.
Bir gün her şeyin sonuna geldiğimde. Tek istediğim cehennemde bir gölge.