Açıklama
Sözler, sadece gözlerle değil, şehirler, yağmur ve kendi şüpheleri aracılığıyla da aranan bir insana duyulan özlem gibi geliyor. Onlarda Kürtlerin melodikliği ile İstanbul'un yorgunluğu karışıyor: hiçbir şekilde birleşemeyecek iki kıyının sokakları, Boğaz'ı geçen bir köprüye benzeyen ama dayanağı olmayan aşk.
Müzik bu hikayeyi Ağustos yağmuru gibi yumuşak bir şekilde anlatıyor: bir an şiddetli, bir an buharlaşarak sadece ıslak taş kokusu bırakıyor. “Nerdesin” çığlığının ardında histerik bir ses değil, inatçılıkla karışık bir hassasiyet duyuluyor - kendini divane ilan etmiş olsa bile bulma arzusu. Sonuçta, kalbe yerleşmiş birini bırakmanın ne kadar zor olduğu ve bu acının ritim ve sesle aktarıldığında ne kadar güzel olduğu hakkında bir büyü şarkısı ortaya çıkıyor.
Söz ve müzik: Bilal Grass
Yapımcı: Sezer Dinç
Video: Brizzi Mir
Yürütücü yapımcı: Emra Hocaoğlu
Sözler ve çeviri
Orijinal
Neredesin ya delale? Derviş li divane.
Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare.
Neredesin ya delale? Derviş li divane.
Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare. Beni deli edip bir de deli mi diyorsun?
Sen için mi kendi için gibi biliyorsun? Bize bunca şeyi söyle niçin ediyorsun anlamadım.
Islak gözümü kurutup hakkımı arasam o aklını alırım ben. Susmak da bir mesele.
O kalbime hançeri saplasa boyun eğmem.
Çavre şamın bermayamın vere vere viyale. Neredesin söyle aramaktan oldum bir divane.
Neredesin ya delale? Derviş li divane.
Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare. Neredesin ya delale?
Derviş li divane. Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare.
İstavrit gibi bu aşkımız iki yaka. İki yaka be bir olamadı şaka maka.
Gönlümdeki bu yangını yaka yaka. Yaz yağmuru çare olamaz ama.
Çavre şamın bermayamın vere vere viyale. Neredesin söyle aramaktan oldum bir divane.
Neredesin ya delale? Derviş li divane.
Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare. Neredesin ya delale?
Derviş li divane. Herkesin var bir yari, ben varmadım daha o yare.
Ege Pop'a.