Açıklama
Sözler, hem yorgun hem de hala ilerleyen bir insanın iç monologu gibi geliyor - sanki bacaklar dik yokuşta kendiliğinden ilerliyor, ama kalp durmak istiyor. Cümleler, uzun bir koşudan sonra nefes gibi kısa parçalar halinde kopuyor: burada kendi yorgunluğuna duyulan öfke, inatçı bir “topla kendini” ve geçmişte bırakılmış anı parçaları var.
Müzik, bu metni yumuşak ama ağır bir ritimle kucaklayarak, her şeyin aşağı çektiği gri bir sabah hissi yaratıyor, ama kafanın içinde yine de “pes etme” sesi yankılanıyor. Sonuçta, acı, özeleştiri ve sönmek bilmeyen küçük bir umut kıvılcımıyla, kırılma noktasında olan hayat hakkında dürüst, boğuk bir eskiz ortaya çıkıyor.
Söz ve müzik: Mengelez
Şarkı sözleri: Kaan Berk Başaran
Kapak: Roxxo
Yapımcı: Xolkie
Kayıt ve mastering: Cad
Sözler ve çeviri
Orijinal
Arıyordum ama bilmeden de koşayım yolu. Ne kadar özlesem de sabır selamet bu konu.
Bu kadar yeter kapris çekmek yok size müsaade.
Sonunu gören neden döndü zor görünce hali? Zor görünce kaç, incelince pas.
Yorgun ince düştü aklım dedim gelir şans. Bakarken uzağa konular uzar. Her gün aynı hali biterken yıllar.
Bu kadar da dert kederle yeter oldum pert.
Battım çıktım dedim oğlum başaracaksın mert.
Sonunu bildim ezberli memlekette geçek geçek derken her gün daha dibe battık. Maziye kaldık.
Milletim az mayık bakın gelecek kime kaldı. Yeter hep diyorum pes ediyorum.
Bu hayaller zamanla tükenecektir ama heder olma unutma, unutma.
Birden kalktım öldüm sandım. Aslında pek yok mu sabrım? Dedim hayat verir yara.
Uyu anam, uyu anam. Birden kalktım öldüm sandım.
Aslında pek yok mu sabrım? Hayat dedim verir yara.
Uyu anam, uyu anam.
Ben çürüyorum her gün. Anlayacak gibi değilsin demiştim. Uyu.
Bitiyoruz her gün daha da bittik gitti öldük ya da.