This Life

Sözlerin neredeyse hiç gerek olmadığı bir şarkı gibi geliyor - her şeyi ritim belirliyor. Ritim derinin altına işliyor ve her tekrar eden “heat” ya ilerlemeye devam etme emri ya da bu garip gerçeklikte hayatta kalmak için bir mantra haline geliyor.

Bu, gece bile dinmeyen yaz sıcağı hissi: hava yapış yapış, nefes kesiliyor ve bununla birlikte, tek önemli olanın “burada ve şimdi” olmak olduğu o baş dönmesi ortaya çıkıyor. Müzik sanki etrafındaki alanı ısıtıyor, sıcaklığı sonuna kadar yükseltiyor ve bu ateşte ne korku ne de şüphe var - sadece tutunması imkansız saf enerji var.