Get Down

Şehrin gürültülü ve ışıklarla dolu kavşağı, havada önemli bir şeyin olmak üzere olduğu hissi var. Burada gereksiz sözler yok - sadece ritim, kısa komutlar ve ileriye atılma arzusu var. Araba, dolu cepler, anlık hızlı kararlar - ve her şeyin aslında son derece basit olduğu düşüncesi.

Müzik, sanki gece hoparlörlerde nabız gibi atıyormuş gibi sallıyor. Her satır bir göz kırpma gibi: daha yakın mı olmak istiyorsun? Daha aşağı otur. Daha yukarı mı istiyorsun? Daha sessiz konuş. Kalabalığı herhangi bir manifestodan daha iyi coşturan basit bir formül. Bu satırlarda heyecan, hafif bir tehlike ve binlerce kişinin ritimle birlikte yükseldiği o uçma hissi duyuluyor.