PVTA BABY

Şehir, bir silah atışı sonrası gibi yoğun bir şekilde nefes alıyor. Farların ışığı dumanı kesiyor, bas sesleri derinin altında yankılanıyor ve her şey, hayatın bir plan değil, adrenalin ve heyecanın sınırında hayatta kalma mücadelesi olduğu hissiyle dolu. Burada hayallerden değil, hareketten, banknotların hışırtısından ve zincirlerin parıltısından, sanki sonsuz motorun sırrını biliyorlarmış gibi ritimle hareket eden bedenlerden bahsediliyor.

Her satır benzin, ter ve hırs kokuyor. Her şeyin ilk olmak, dikkat çekmek, tehlikeli olmak gibi içgüdüler etrafında döndüğü bir dünyada ahlak hakkında düşünmek komik. Dünya çöküyor, ama ritim onu ayağa kaldırıyor. Ve eğer yanacaksan, sonuna kadar yan - neon ışıklı tabelaların altında ve kendi nefesinin ritmiyle, kafiyenin ve hızın altında.