Changeling

Eski bir masal gibi gelen, ancak mutlu sonu olmayan hikayeler vardır. Sanki yanınızda gizemli bir insan var: yanaklarında güller, gözlerinde sonsuz bir tuhaflık, yabancı, insanlık dışı bir özgürlük. Ve ilk başta tüm bunlar sizi kendine çekiyor, sanki sihir gibi. Ama sonra bu büyünün ısırgan bir yanı olduğu ortaya çıkar.

Müzik bu kırılgan dengede durur: anılar ve özlem, itiraf ve bırakma çabası. “Biz düşündüğümüz gibi değildik” - bu, istediğiniz kadar tekrarlayabileceğiniz bir nakarat gibi geliyor, ama bu, durumu daha kolay hale getirmiyor. Yine de bir yumuşaklık var - intikam değil, yabancı bir hayatın müdahale etmeden akıp gitmesini sakin bir şekilde izlemek. Acı kalmış gibi görünüyor, ama şimdi iki zamanında naif hayalperest için garip bir ninni gibi geliyor.