Murder Mystery

Şarkı, asfaltın üzerindeki sıcak hava gibi uzayıp gidiyor: tek bir kelime mantraya dönüşüyor, tekrarlar hipnoza. Sanki diyalog tek bir soruda takılmış gibi ve şimdi o soru, bazen sessiz, bazen keskin bir yankı olarak yayılıyor, ta ki tüm alanı kaplayana kadar.

Bunda hem umutsuzluk hem de cevap gelmese bile inatla sesini duyurma arzusu var. Bit, kalp atışı gibi uğulduyor ve kelimeler parçalanıyor, bulanıklaşıyor, dinleyiciyi garip bir yarı uykulu döngü hissine bırakıyor. Ve bu döngüde sıkıntı yok - sadece basit bir “neden”in içinde, söylenmemiş bir evrenin saklandığı hissi giderek artıyor.