EXPOSURE

Sanki büyük şehirde bir akşam, kendi yansımaları için bir parti düzenlemeye karar vermiş gibi. Işıklar - gerekenden biraz fazla, hareketler - rahat olmaktan biraz daha hızlı. Her şey sanki “kendine güven ve hafif özgüven” filtresi ile kameraya çekilmiş gibi. Birisi ritme göre dönüyor, sanki hayat sonsuz bir slow motion karesiymiş gibi, senaryoya bakmadan kendin olabileceğin bir yer. Burada gelecek tartışılmaz, sadece ritme göre yaşanır.

Ses yumuşak bir şekilde parıltıya, jestler ritme dönüşüyor ve tesadüfi bir bakış, *exposure* adlı küçük bir havai fişek gösterisine dönüşüyor. İçsel ışığın sonunda saklanmamaya karar verdiği ve etrafındaki her şeyi aydınlattığı o an. Ve şurası netleşiyor: bazen parlamak için özel biri olmak gerekmez. Sadece doğru kadraja girmek yeterlidir.