Şunun daha fazla şarkısı: Krystl
Açıklama
Yapımcı: Christel Poulens
Besteci: Christel Poulens
Besteci: Charles Delemar
Yapımcı: Mark van Bruggen
Miksaj: Mark van Bruggen
Mastering: Darius van Helfteren
Sözler ve çeviri
Orijinal
Zoveel onuitgesproken woorden in m'n hoofd.
Nog zoveel verlangens. Heb ik wel geleefd?
Ben steeds zo bang. Draag ik soms een masker dat me eigenlijk niet past?
Ben ik alleen maar bezig met wat er wordt verwacht?
Ik wil schreeuwen.
Ik wil huilen en lachen als geen ander. Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Wie ben ik dan vandaag?
Hoe meer en meer ik luister naar de stem die in mij spreekt.
Laat ik me niet zo leiden door het verleden.
Ik was zo bang voor de gedachte om hier alleen te staan.
Zo onvolmaakt en rauw.
Maar juist door onze scheuren schijnt het licht.
Ik wil schreeuw. Ik wil huilen en lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan. Maar wie ben ik dan?
Misschien is het tijd om los te laten.
Misschien zit de wijsheid in dat ik breek.
En dan jank ik mezelf maar in duizend stukken.
Misschien is dat wel hoe ik heel.
En ik geef me over aan de beweging.
Ook al zijn de golven nog zo sterk.
Ik wil niets meer dan voluit leven.
Niks houdt me tegen.
Ik zal schreeuwen. Ik zal huilen. Lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Ik kan erop vertrouwen dat ik ontvouw. Nu ik thuiskom, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Hier ben ik dan vandaag.
Türkçe çeviri
Kafamda söylenmemiş bir sürü kelime var.
Hala çok fazla arzu var. Ben de yaşadım mı?
Hala çok korkuyorum. Bazen bana uymayan bir maske mi takıyorum?
Sadece beklenenle mi ilgileniyorum?
Çığlık atmak istiyorum.
Hiç kimse gibi ağlamak ve gülmek istiyorum. Ben olmanın ne demek olduğunu hissediyorum.
Daha da derine inmeli miyim? Yoksa şimdiye kadar mı?
Eve, özellikle de kendime gelmek istiyorum.
İşte buradayım.
O halde bugün kimim?
İçimdeki sesin sesini gün geçtikçe daha çok dinliyorum.
Geçmişin beni yönlendirmesine izin vermeyeceğim.
Burada tek başıma durma fikrinden o kadar korktum ki.
O kadar kusurlu ve ham ki.
Ancak ışık tam da bizim çatlaklarımızdan parlıyor.
Çığlık atmak istiyorum. Hiç kimse gibi ağlamak ve gülmek istiyorum.
Ben olmanın ne demek olduğunu hissediyorum.
Daha da derine inmeli miyim? Yoksa şimdiye kadar mı?
Eve, özellikle de kendime gelmek istiyorum.
İşte buradayım. Ama ben kimim?
Belki de bırakmanın zamanı gelmiştir.
Belki de bilgelik benim kırılmamdadır.
Ve sonra kendimi bin parçaya ayırıyorum.
Belki de böyle iyileşiyorum.
Ve ben harekete teslim oluyorum.
Dalgalar hala çok güçlü olmasına rağmen.
Hayatı dolu dolu yaşamaktan başka bir şey istemiyorum.
Hiçbir şey beni durduramaz.
Çığlık atacağım. Ağlayacağım. Başka hiçbir şeye benzemeyen kahkahalar.
Ben olmanın ne demek olduğunu hissediyorum.
Ortaya çıkacağıma dair kendime güvenebilirim. Artık eve geliyorum, özellikle de kendime.
İşte buradayım.
İşte bugün buradayım.