Şunun daha fazla şarkısı: Elif Onay
Açıklama
Bazen ayna çok dürüst olur. Bakarsın, yüz tanıdık gelir, ama bakışlar sanki yabancıdır. Her şey alıştığın şekilde bulanıklaşır, buğulanmış camdaki izler gibi. Kendi kendine konuşursun, en azından bir yankı ararsın, ama o bile cevap vermek istemez. Dünya sanki bilerek görmezden geliyor, bırak da kendisi kim olduğunu anlasın.
Ve orada, tüm bu tutarsızlıkların derinliklerinde, hala aptalca bir umut yaşıyor. Var olmayan mektupları aramaya, eski cepleri kontrol etmeye, başka biri aracılığıyla kendini yeniden tanıyabileceğine inanmaya zorlayan umut. Ama gerçek acı bir şekilde yansıyor ve ondan kaçmak istiyorsun. Hayır, bu sefer kırılmayacaksın. Her şey parçalanmış olsa da, rüzgârın nefesi hâlâ ayaklarımızı yerden kesmiyor.
Sözler: Ateş Atilla
Müzik: Ateş Atilla
Yapımcı: Nurettin Çolak
Akustik gitar: Berkay Özsoy
Kayıt: Kaan Akpınar
Sözler ve çeviri
Orijinal
Bambaşka biriyleymişim aslında senden beri de.
Gitmek tercih senin için, yine de buradayım. Yabancıyım aynada kendime.
Konuştum hep kendi kendime. Sorular sordum, hiç cevap yok. Esiyor rüzgar ama çarpmıyor.
Yok, bile bile seni ölüyorum.
Mektubun elimde, biliyorum.
Kim doğruları benden saklıyor? Hayat hep üzüyor.
Buharlaşıyorum yüzüme gerçekler vurunca.
Ama bu sefer yıkılmam.
Umarım seni bulacağım.
Artık kendimi bile tanıyamıyorum.
Nasıl yapacağım?
Tüm sırlarını bavula attın.
Yine de seni bulurlar.
Yok, bile bile seni ölüyorum.
Mektubun elimde, biliyorum.
Kim doğruları benden saklıyor? Hayat hep üzüyor.
Buharlaşıyorum yüzüme gerçekler vurunca.
Ama bu sefer yıkılmam.
Umarım seni bulacağım.
Artık kendimi bile tanıyamıyorum.
Nasıl yapacağım?
Tüm sırlarını bavula attın. Yine de seni bulurlar.