Açıklama
Bazen aşk bir duygu değil, yoklukla konuşma alışkanlığıdır. Sanki “Kal” diye tekrarlamakla her şeyi düzeltebilecekmiş gibi. Ama kalsa bile, yine de biraz yalan olurdu.
Bu seste sessiz bir çaresizlik ve bir tür güzel yorgunluk var. Sanki kalp beklemekten yorulmuş, ama hala bırakmayı bilmiyor gibi. Şarkı, takılmış bir plak gibi aynı yerde dönüp duruyor: “Ne kadar çok sevdim... Keşke bir kez olsun karşılık verselerdi.” Ve bu acı değil, daha çok sıcaklık veriyor. Çünkü bu sözlerde, mutluluğa bile sığmayacak kadar çok hayat var.
Söz ve müzik: Sefa Nuh Polat
Kurgu: Özkan Meydan - Alikan Özbuğutu
Yönetmen: Doğukan Yaşar
Sözler ve çeviri
Orijinal
Çok sevdim, bir de sevilseydim ya.
Kalamam yanında ben istesem de. Yalan olur sen yanımda kal desem de.
Bilmediğin çok şey var. Söylesem de fayda etmez.
Sana fayda etmez bilirim.
Bir kere de bana gülseydin ya.
Ben de bununla ölseydim ya.
Dizinin dibine gömülseydim ya.
Ne çok sevdim, bir de sevilseydim ya.
Bir kere de bana gülseydin ya. Ben de bununla ölseydim ya.
Dizinin dibine gömülseydim ya.
Ne çok sevdim, bir de sevilseydim ya.
Kalamam yanında ben istesem de.
Yalan olur sen yanımda kal desem de. Bilmediğin çok şey var.
Söylesem de fayda etmez.
Sana fayda etmez bilirim. Bir kere de bana gülseydin ya.
Ben de bununla ölseydim ya.
Dizinin dibine gömülseydim ya. Ne çok sevdim, bir de sevilseydim ya.
Bir kere de bana gülseydin ya.
Ben de bununla ölseydim ya.
Dizinin dibine gömülseydim ya.
Ne çok sevdim, bir de sevilseydim ya.
Çok sevdim, bir de sevilseydim ya.