the rot//rot

Bu şarkıdaki aşk, kötü iyileşmiş bir yara gibidir: acır, iltihaplanır, ama yine de dokunmak ister. Burada tutku ve kendini yok etme, kayıpsız çıkılamayacak tek bir yapışkan maddeye dönüşmüştür. Bir insana bağımlılık neredeyse biyolojik hale geldiğinde ve duygular, içten hoş bir şekilde çimdikleyen bir virüs gibi olduğunda. Her kelime sanki deriye kazınmış gibi - acı ile, inatçı bir zevkle, “yara izi kalsın, ama dürüst olsun” diye. Ve bu kasvetli hassasiyette, hastalığın sadece bir aşk biçimi olduğu yerde, korkutucu derecede canlı bir şey var.