Серце на кону

Bazen aşk, kuralsız bir oyuna benzer - her şeyi tek bir duyguya bağlarsın, çünkü başka türlü yapmayı bilmezsin. Sanki işte o, tek ve eşsiz olan. Ve kalbinizi, bir fiş gibi, sonuçlarını düşünmeden ortaya koyarsınız. Sonra şehir uykuya dalar, tren istasyonları boşalır ve satır aralarında sessizce “nasıl başaramadım” sesi duyulur. Deniz ve şarap bile kurtaramaz - çünkü onsuz tüm dünya sanki boğulmuş, kulaklıklardaki ses şarkının ortasında kesilmiş gibi. Ama burada acıdan değil, parlak anılardan bahsediyoruz: ruhta bir dokunuşun izi gibi kalan o nadir anlardan - sessiz, sıcak ve sonsuza kadar.