Шанхай

Şehir, maksimum hızda çalışan bir mikser gibi uğulduyor - gündüzü geceden ayırt etmek imkansız, neon ışıkları çoktan güneşin yerini aldı. Etraf hayatla kaynıyor, ama daha çok sonsuz bir otoyola benziyor: herkes bir yere koşuyor, bir şeyler satın alıyor, birilerini bekliyor. Ve bu çılgın Şangay'ın ortasında, sadece nefes almak istiyorsunuz - ama hava soya sosu kadar yoğun ve ağızla nefes almak daha kolay.

Her satırda, huzur dışında her şeyi görmüş bir turistin yorgunluğu hissediliyor. Biraz alaycılık, biraz melankoli ve pirinç yerine papaya, korna sesleri yerine sessizlik olan bir yere kaçma isteği. Bazen “Go home” bir geri çekilme değil, bir kurtuluş gibi geliyor.