Prz3pi3rdolił3m kupę siana

Bazen hayat, sürekli “içtim, harcadım, kaybettim” haline gelir. Para gider, zaman geçer, arkadaşlar kaybolur ve sonra geriye sadece anılar kalır - ve annemin sesi içimde bir yerlerde. Her zaman her şeyin hala düzeltilebileceğini söyleyen o ses.

Sözlerde kabalık, sarhoşluk ve yorgun pişmanlık var. Kıtalar arasında ucuz rom, gençlik ve aptallık kokusu var, bir zamanlar başımı döndüren kokular. Ve birdenbire anlaşılıyor: en güzel dünya, parmaklıkların ötesinde kalan dünya. Ve o dünyada annem var. Hala umursayan tek kişi.