Home Sweet Home

Sıcak asfalt, dökülmüş cin ve uzun zaman önce bitmiş ama hala unutulamayan bir şeyin kokusu var. New York yazında, telefonlar ihtiyaçtan değil, sadece sıkıntı ve sessizlikten aranır. Her şey söylenmiş gibi görünüyor, ama dil yine de eski kelimelere uzanıyor, parmaklar gibi, hiç iyileşmeyen bir çürüğe.

Burada drama yok - sadece hafif bir yorgunluk ve geçmişin, ne kadar uzağa gidersen git, yine de numaranı arayacağına dair bir kabul. Her şey geri geliyor: kokular, jestler, satır aralarında söylenmemiş sözler. Sadece bazen akşamlar, bir zamanlar “çok sıcak” olduğu kişiyi hatırlamamak için çok uzun oluyor.