My Muse

Sabah beşteki çalar saatle "bir daha böyle yapmayacağım" sözü arasında tuhaf bir kimya doğar. Terbiyenin sesini kaybettiği, özgüvenin ise biraz cüretkarlık kokan bir parfüm gibi koktuğu o kadın. Burada kimse kimseye hiçbir şey borçlu değil, ama ikisi de bunun kutsal bir ritüelmiş gibi davranıyor. O, kışın bile pedikürlü ve aynada hafif bir pusla kendi "patronluk döneminde", o ise insan kılığında ilhama kapılan, senaryosuz bir kahraman. Ve her şey basit gibi görünüyordu: aşk değil, sadece bir ilham perisi. Bilindiği gibi, şarkının ve cüzdanın nasıl çalınacağını her zaman bilen tek şey ilham perisidir.