If We Let Go

Bazen rüyalar arasında bir nefes gibi duyulur. Kelimeler, akşam sisinin içinden cevap beklemeden fısıldanan bir itiraf gibidir. Her şey sanki suyla değil, duygularla dolmuş gibidir: kimi zaman hüzün, kimi zaman rahatlama, kimi zaman da bir türlü kaybolmak istemeyen bir anı. Müzik yavaşça yükselir, sanki biri uzun zamandır tuttuğu şeyi bırakıyormuş gibi - parmaklar titrer. Yüksek sesli davullar yok, sadece içsel bir deprem var, yüzeyde tek bir kelimeyle ifade ediliyor:“sıcaklık”. Ama rahatlatıcı bir sıcaklık değil, kalbi sıkıştıran, ağlamadan önce göğüste hissedilen sıcaklık gibi. Ve“Heat. Heat. Heat.” çalarken, bu bir ses değil, kelimelerle ifade edilemeyecek kadar çok şey anlatmaya çalışan bir kalp atışı gibi geliyor.