Si t'étais là

Herhangi bir itiraftan daha yüksek bir sessizlik vardır. Yüzlerce kez prova edilmiş sözler ve kendi kendine bile sıkılmış umut içinde boğuluyor. Her şey söylenmiş, tüm roller oynanmış gibi görünüyor - ama parmaklar hala telefona uzanıyor, sanki orada son bir "belki" kalmış gibi. Burada aşk bir trajedi ya da drama değil, eski bir kazak gibi bir alışkanlık: sıcak, dikenli ve şeklini çoktan kaybetmiş. Yine de kalp, geri dönülecek yer olmadığını bilse de, inatla hatırlamak için bir sebep arıyor. Bazen "bırakma zamanı"nın her zaman "başarılı oldu" anlamına gelmediğinden emin olmak gerekir.