Струны души

Acı ve ışık arasında bir yerde garip bir huzur doğar - kalbin bırakmayacağını bildiği halde yine de gururlu görünmeye çalıştığı o huzur. Sanki gözyaşı ve kahkaha arasında bir nefes gibi, kömür üzerinde yalınayak atılan bir adım gibi - acı verici ama canlı. Bu şarkı sanki içten içe yakıyor ama bunu nazikçe yapıyor: kırmıyor, fazlalıkları yakıp yok ediyor. Sustuğu yerde, sessizlik kelimelerden daha güçlü duyulur. Ve içinde nefes, titreme, beklenti ve aşkın güzel olmaktan çıkıp gerçek olduğu o nadir an var.