シルエット

Zaman koşuyor - yüksek sesle, coşkuyla, sanki biriyle yarışmak zorundaymış gibi. Ama içimde hala aynı okul bahçesi, bahar tozunun kokusu ve bir zamanlar tüm dünyadan kaçabileceğimi sandığım spor ayakkabılar var. Her şeyi birden istiyordum: dostluğu, özgürlüğü, sonsuzluğu... ve yazın hiç bitmemesini. Şimdi saatin yelkovanları sanki marşla komut veriyor gibi, ama içimde hala o çocuksu heyecan yaşıyor - tökezleyen, inatçı, terden parıldayan ve hayallerle dolu. Kaybedilen her şey aniden yetişkinlik katmanının altında saklanmış gibi görünüyor. Ve yapraklar ne kadar dönerse dönsün, yine de inanmak istiyorum: Ne sonbaharın ne de yılların götüremeyeceği bir şey var. Kalpte sessizce, inatla yaşayan bir şey - kahkaha gibi hafif, siluet gibi parlak, zamanla bile silinmeyen.