What's Up?

Dünya yine çok hızlı dönüyor ve geriye kalan tek şey derin bir nefes alıp gökyüzüne çığlık atmak gibi görünüyor, belki biri cevap verir diye. Sesi, nezaketinden yorulmuş gibi dışarı fırlıyor: Öyle umutsuz bir inanç var ki içinde, en katı gökyüzü bile biraz titremeli. Etraf her şey aynı gibi duvarlar, hava, tanıdık yüzler ama içimde bir şeyler uzun zamandır uyumsuzluklardan çatlıyor. Devrim istiyorum ama nefesle başlayan, dünya çapında bir devrim değil. Anladığınızda: Yirmi beş yıldır kendi tepenize tırmanmaya çalışsanız bile umut etmekten utanılmadığını anlarsınız. Yine de, bir tür aydınlık inatçılık pes etmiyor. Kafasının karıştığını kabul etmek aniden zayıflık gibi değil, hayatta kalmanın tek dürüst yolu gibi geliyor. Çünkü bazen en yüksek sesli soru da cevaptır.