Şunun daha fazla şarkısı: Penitent
Açıklama
Gece sadece karanlık değil, sanki içerideki ışıklar kasıtlı olarak kapatılmış gibi olduğunda bu kompozisyon açılıyor.
Kelimelerin yerine hayaletlerin olduğu yer. Evrende beyitlerin yerine çatlaklar var.
Bu sadece bir parça değil, uykunun ve panik atağın eşiğinde olan bir tiyatro prodüksiyonu: Acının senfonisi, kendi gölgesiyle dans ve senaryosu olması gerektiğini çoktan unutmuş bir kaos var. Ancak bir noktada, canlı bir şey aniden kıyamet perdesini yırtar; ışık değil, hayır. Daha çok tuhaf bir yansıma gibi. Tıpkı fırtınadan sonra ayın su birikintisindeki yansıması gibi. Ve artık karanlık bir canavar değil, eski bir masaldır.
Üzücü, evet. Çok endişe verici. Ama tüylerimi diken diken edecek kadar güzel.
Ve bir nedenden dolayı bu işi kolaylaştırıyor.
Sözler ve çeviri
Orijinal
Screams echo within a symphony of pain,
A prelude to the dance with your own shadow.
Walk the path where sorrow holds its way,
Where sorrow weeps and melancholy rains.
Where shadows stretch and creep,
Fear, a twisted hand at the trembling gate.
Panic and misery dance in the dark,
Chaos spills a universe out of sync.
A universe disjointed, fractured and torn,
Drenched in dread, a hatred you've borne.
Obliterating darkness, vast and all-consuming,
Your sorrow is a flicker in this horror gloom.
The vast, devouring darkness swallows you,
Holds your sorrow but a whisper in its chilling toll.
Old, wretched and neglected,
Tears for a life squandered, a soul astray.
Wretched figure lost in the vast obliterating dark.
But then — the world, the world shines
Through the mist, strange and wondrous,
Shattering the gloom.
Sickness transformed into beauty taking form,
Nature’s protest, a thunderous defiant cry.
Sick of living yet alive,
A protest in the night.
Dim visions dance in the ethereal mist,
A dim fantasy, whispers in the misty air.
Grief finds solace not in vengeance,
Kissed, resting in shadows where shades softly sigh.
Innocent gloom, cloaked with a dark appeal,
A story whispered, a truth yet untold.
The beauty of the void,
Where darkness holds its sway.
The beauty of darkness,
A paradox untold.
Türkçe çeviri
Acının senfonisinde yankılanan çığlıklar,
Kendi gölgelerinle dansın prelüdü.
Kederin yolunu tuttuğu patikada yürü,
Kederin ağladığı ve melankolinin yağdığı yerde.
Gölgelerin uzanıp süzüldüğü yerde,
Korku, titreyen kapıdaki bükülmüş bir el.
Panik ve sefalet karanlıkta dans eder,
Kaos, senkronize olmayan bir evreni döker.
Aykırı düşmüş, parçalanmış ve yırtılmış bir evren,
Korkuyla sırılsıklam olmuş, taşıdığın bir nefret.
Yıkıcı karanlık, uçsuz bucaksız ve her şeyi tüketen,
Kederin bu dehşet kasvetindeki bir titreyiş.
Uçsuz bucaksız, yutan karanlık seni yutar,
Kederini, ürpertici çanında sadece bir fısıltı tutar.
Eski, sefil ve ihmal edilmiş,
Savurgan bir yaşam için gözyaşları, sapmış bir ruh.
Yıkıcı karanlıkta kaybolmuş sefil figür.
Ama sonra – dünya, dünya parlıyor
Sislerin arasından, garip ve harika,
Kasveti parçalayarak.
Sickness transformed into beauty taking form,
Doğanın protestosu, gök gürültüsü gibi meydan okuyan bir çığlık.
Yaşamaktan tiksinmiş ama canlı,
Gecede bir protesto.
Eterik sislerde dans eden loş vizyonlar,
Loş bir fantezi, sisli havada fısıltılar.
Keder intikamda değil teselli bulur,
Gölge gölgelerin usulca iç çektiği yerde dinlenir.
Masum kasvet, karanlık bir çekicilikle örtülmüş,
Fısıldanmış bir hikaye, henüz söylenmemiş bir gerçek.
Boşluğun güzelliği,
Karanlığın hüküm sürdüğü yer.
Karanlığın güzelliği,
Söylenmemiş bir paradoks.