Şunun daha fazla şarkısı: Max Korzh
Açıklama
Besteci: Корж Максим Анатольевич
Şarkı Sözü Yazarı: Корж Максим Анатольевич
Sözler ve çeviri
Orijinal
[песня "17 лет"]
Не зеленеет трава, лишь снег хрустит под дождем.
Нет мира без тебя, хоть и говорят, бля, через месяц пройдет. Я пойду туда, где так мне смогут все объяснить.
Эти женщины, их толпа, они мне тебя помогут забыть.
Те детали, что как нож запали под живот, как и прежде нашей встречи помню до минут.
Жаль, что окончательно тут сохранить тепло в этом блядском мире мне не суждено.
Ветер провоцирует раны, танец замедляет темп.
Снова я в толпу ныряю, будто мне семнадцать лет. И в метро машу степами криво, словно я ослеп.
Снова я тебя теряю, будто мне семнадцать лет.
Семнадцать лееет, эй, улетели, бывает никто. Семнадцать лееет, эй, убиты заново.
В семнадцать лееет, что впереди все равно.
Только как это было давно, как это было давно. Не зеленеет трава, лишь снег хрустит под дождем.
Нет мира без тебя, хоть и говорят, бля, через месяц пройдет.
То, наверное, снегопад мне глаза залепил. Кто-то бьется до конца, а я взял и как всегда отпустил.
Сколько тех историй было, знаю, все пройдет.
На царапины бинты, до свадьбы заживет.
Люди в окнах прячут счастье за глухой стеной, а меня, паскуда, забирает ночь. Ветер провоцирует раны, танец замедляет темп.
Снова я в толпу ныряю, будто мне семнадцать лет.
И в метро машу степами криво, словно я ослеп. Снова я тебя теряю, будто мне семнадцать лет.
Семнадцать лееет, эй, улетели, бывает никто.
Семнадцать лееет, эй, убиты заново. В семнадцать лееет, что впереди все равно.
Только как это было давно, как это было давно.
Не зеленеет трава, лишь снег хрустит под дождем.
Затягивая рюкзак, намечаю утром ранний подъем, а затем по облакам, пока семья еще спит, ждет дорога дальняя.
Богу так я благодарен за жизнь.
Люди сходятся, расходятся чужой виной. После все свои ошибки назовут судьбой.
А время крутит безвозвратно, время мчит вперед. Но зачем же до сих пор ты меня ждешь?
Ветер провоцирует раны, танец замедляет темп.
Снова я в толпу ныряю, будто мне семнадцать лет. И в метро машу степами криво, словно я ослеп.
Снова я тебя теряю, будто мне семнадцать лет.
Семнадцать лееет, эй, улетели, бывает никто. Семнадцать лееет, эй, убиты заново.
В семнадцать лееет, что впереди все равно.
Только как это было давно, как это было давно.
Türkçe çeviri
[şarkı "17 yıl"]
Çimler yeşillenmiyor, sadece yağmurda kar çıtırdıyor.
Sensiz dünya olmaz, kahretsin bir ay sonra geçer deseler de. Bana her şeyi açıklayabilecekleri yere gideceğim.
Bu kadınlar, onların kalabalığı, seni unutmama yardım edecekler.
Midemin altına bıçak gibi saplanan o detayları, tıpkı toplantımızdan önceki gibi, en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum.
Bu kahrolası dünyada en sonunda sıcak kalmanın kaderimde olmaması çok yazık.
Rüzgar yaraları kışkırtıyor, dans yavaşlıyor.
Yine on yedi yaşındaymışım gibi kalabalığın arasına dalıyorum. Ve metroda sanki körmüşüm gibi adımlarımı çarpık bir şekilde sallıyorum.
Yine on yedi yaşındaymışım gibi seni kaybediyorum.
Seventeen uçuyor, hey, uçup gittiler, kimse yok. On yedi leet, hey, yine öldürüldü.
On yedi yaşında sanki ileride hiçbir şey yokmuş gibi geliyor.
Ne kadar zaman önceydi, ne kadar zaman önceydi. Çimler yeşillenmiyor, sadece yağmurda kar çıtırdıyor.
Sensiz dünya olmaz, kahretsin bir ay sonra geçer deseler de.
Muhtemelen gözlerimi kapatan kar yağışıydı. Bazıları sonuna kadar savaşır ama ben her zaman olduğu gibi kabul ettim ve bıraktım.
O kadar çok hikaye oldu ki, her şeyin geçeceğini biliyorum.
Çizikleri sarın, düğünden önce iyileşirler.
Pencerelerdeki insanlar mutluluğu boş bir duvarın arkasına saklıyorlar ve gece beni alıyor, piç. Rüzgar yaraları kışkırtıyor, dans yavaşlıyor.
Yine on yedi yaşındaymışım gibi kalabalığın arasına dalıyorum.
Ve metroda sanki körmüşüm gibi adımlarımı çarpık bir şekilde sallıyorum. Yine on yedi yaşındaymışım gibi seni kaybediyorum.
Seventeen uçuyor, hey, uçup gittiler, kimse yok.
On yedi leet, hey, yine öldürüldü. On yedi yaşında sanki ileride hiçbir şey yokmuş gibi geliyor.
Ne kadar zaman önceydi, ne kadar zaman önceydi.
Çimler yeşillenmiyor, sadece yağmurda kar çıtırdıyor.
Sırt çantamı sıkarak sabah erken kalkmayı planlıyorum ve ardından aile hala uyurken bulutların arasından uzun bir yolculuk beni bekliyor.
Yaşam için Tanrı'ya çok minnettarım.
İnsanlar başkasının suçu yüzünden bir araya gelir ve ayrılır. Daha sonra tüm hatalarınıza kader denecek.
Ve zaman geri dönülemez bir şekilde dönüyor, zaman ileri doğru koşuyor. Ama neden hala beni bekliyorsun?
Rüzgar yaraları kışkırtıyor, dans yavaşlıyor.
Yine on yedi yaşındaymışım gibi kalabalığın arasına dalıyorum. Ve metroda sanki körmüşüm gibi adımlarımı çarpık bir şekilde sallıyorum.
Yine on yedi yaşındaymışım gibi seni kaybediyorum.
Seventeen uçuyor, hey, uçup gittiler, kimse yok. On yedi leet, hey, yine öldürüldü.
On yedi yaşında sanki ileride hiçbir şey yokmuş gibi geliyor.
Ne kadar zaman önceydi, ne kadar zaman önceydi.