Açıklama
Nick Cave ve Przyjaciele: W Moich Ramionach
Yapımcı: Mateusz Pospieszalski
Besteci: Nick Cave
Şarkı Sözü Yazarı: Nick Cave
Şarkı Sözü Yazarı: Roman Kolakowski
Söz Yazarı: Aleksander Kolakowski
Aranjör: Mateusz Pospieszalski
Akordeon: Mateusz Pospieszalski
Bas Gitar: Karim Martusewicz
Davul: Radosław Maciński
Gitar: Przemysław Greger
Gitar: Janusz Iwański
Klavyeler: Adam Prucnal
Sentezleyici: Adam Prucnal
Keman: Adam Prucnal
Hammond Org: Wojciech Karolak
Perküsyon: Zbigniew Brysiak
Dj: Piotr Waglewski
Trompet: Antoni Gralak
Saksafon: Antoni Gralak
Sözler ve çeviri
Orijinal
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Jestem wysoki dość. Nie garbię się. Okej, w sumie sylwetka do pozazdroszczenia.
Przypuszczam też, że mam fotogeniczną twarz.
To tylko kwestia jest oświetlenia.
O'Malley niezły bar prowadził vis a vis. Strasznie mnie suszy. Nalej mi jednego.
O'Malley nie pił już od ładnych paru lat. Nie jesteś pierwszy.
Znam ten ból, kolego. Bar prawie pusty był. Z radia się sączył blues.
Muzyczka brzmiała całkiem, całkiem miło.
Mój ulubiony gin O'Malley nalał, lecz podniosłem szklankę i mnie odrzuciło.
Żołądek skręcił ból, oczy mi zaszły mgłą. Skąd tu się nagle wzięło tyle osób?
Muszę przełamać wstręt, powstrzymać drżenie rąk. Krawat, nadgarstek, szyja.
Znasz ten sposób. Co pierwsze było, strzał czy alkoholu haus?
To O'Malley zginął nadzwyczajnie łatwo.
Za łatwo, ale przez butelki w ruch dno padało na mnie fantastyczne światło.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Widziałem raz w TV gatunek wstrętnych ryb, co spuchniętymi czyszczą dno wargami.
Missy somale też już wyglądała tak, jakby oddychać miała chęć skrzelami.
Przypadkiem blisko był talerzy pełen zlew, a obok niego beczka na pomyje.
Musiała tłustą twarz zanurzyć w gęstą ciecz.
Przestała puszczać bąble, więc nie żyje.
Zwykle rodzinny bar przynosi marny grosz.
Interes jednak kręcił się o dziwo. O'Malley córkę miał.
Każdy mógłby jej ciopan, lecz podawała najwspanialsze piwo.
Mimo brzydoty swej fascynowała mnie, bo pracowita była i uczciwa.
W pomyjach brudzie, w grywie.
W kłębek zwinęła się jak prorok Jonas w brzuchu wieloryba.
Chwyciłem ją za krtań. Pękła jak kruche szkło. W radiu symfonię grali patetyczną.
Gafrej od stołu wstał, więc zastrzeliłem go i zobaczyłem światłość ekstatyczną.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
Śpiewać, że brak silnej woli mi. Lecz pijąc, zwalniam z kajdan swego ducha.
A wtedy pani Holmes się rozgrzeszczała tak, że warto było moment jej posłuchać. Śpiewałem z wszystkich sił. Byłem jak stado hien.
Warczałem i skomliłem niby szczeniak. Potem muchomory zrobiłem z pani Holmes.
Jej mąż bezwzględnie mocne miał wrażenia.
Ostatni nabój mam. Ruletkę zagrać czas. Pertaktę już będę, ekstać zakręcony.
Sprawdzę, czy mister Holmes cud szczęścia będzie miał. Plusnęła krew.
Dołączył do swej żony. W tym mieście mieszkam już prawie trzydzieści lat.
Nie jestem chyba obcy dla nikogo, lecz sześć nowiutkich kul w komorach przyda się, gdyby ktoś zechciał spojrzeć na mnie wrogo.
Mierzyłem w niego znów, żeby nie męczył się. Zawsze wrażliwy byłem na cierpienie, lecz przeszkodziła mi w tym
Kathleen Carpenter.
Strzeliłem do niej przez niecierpliwienie.
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar. Stare malowidła.
Na szczęście whisky łyk zamienił nerwy w stal.
Poczułem, że mi wyrastają skrzydła. Korona z czarnych piór kryła złocistą twarz. To dla mnie Chick
Corea grał La Fiesta. Cudowną ferią barw Romalea lśnił.
Podszedłem cicho do Vincenta Westa.
Siedział, nie mówiąc nic.
Ostatni myślał, że władza zdała w ójść egzekutora.
Lecz zaczął kurczyć się i był już dzieckiem, gdy szepnąłem mu do ucha: „Vincent, pora. Wiesz, Vincent, ja cię znam. Mieszkałem wiele lat, tuż obok ciebie.
Jesteś zaskoczony? I twego syna tam grałem z nim w piłkę raz.
Popatrzył na mnie, jakbym był szalony. Nic nie wiedziałem, że kto wygrał. Jak to kto?
Strasznie mnie wkurza facet, co się skrywa, gdy z bliska pada strzał to pocisk dziwna rzecz mózg rozwalając głowy pół urywa. Ach!
Ostatni światła błysk łypie niczym flesz. Ale dostrzegłem w lustrze swe odbicie.
Tu stoi człowiek, co nigdy nie widział, by ktokolwiek wyglądał tak znakomicie.
Dwa krucze skrzydła i wspaniały złoty szpon. Sylwetce nie mam nic do zarzucenia.
Zapamiętajcie tę fotogeniczną twarz. Film sztuką jest dobrego oświetlenia.
Finalny kadr i jest. Trzeba ukłonić się. A może byśmy jeszcze coś wypili?
Za dobry seans, widź. Nie pożałuję blaf. Nikt nie zaklaskał. Wszyscy już nie żyli.
Ta cisza trwała wiek. Przerwał ją syren jęk. To nadjechały policyjne wozy.
Ręce na kark i wyjść. Nie masz najmniejszych szans.
Dlaczego na cmentarzach rosną brzozy?
Ostatni nabój mam. Ręka zadrżała mi.
Czyżbym miał w sobie jeszcze strachu ślady? Rewolwer trzeba wznieść jak pierwszą szklankę lał.
Krawat, nadgarstek, szyja. Nie dam rady.
Na zewnątrz wyrzuć broń. Ręce na kark i wyjść.
O własnej śmierci nigdy nie myślałem. Ostatni nabój. Tak, starczy nacisnąć spust. Strzeliłem.
Żyję, czyli zbudowałem.
Świeciło tysiąc słońc, gdy opuszczałem sam Romalea szczetnie otoczony. Widziałem pełno glin z karabinami. Stop!
Nie strzelać! Ja nie jestem uzbrojony.
Gdy policyjny wóz zabierał w próżnię mnie, widziałem tęczę. Radio grało Marsa.
Wjechał karetek sznur od Romalea bar. Zacząłem liczyć każdy strzał na palcach.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Türkçe çeviri
O'Malley'in barı,
O'Malley'nin barı, O'Malley'in barı,
O'Malley'in barı.
O'Malley'in barı,
O'Malley'in barı,
O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı.
Oldukça uzunum. Ben kambur değilim. Tamam, aslında kıskanılacak bir figür.
Ayrıca fotojenik bir yüze sahip olduğumu da düşünüyorum.
Bu sadece bir aydınlatma meselesi.
O'Malley karşı tarafta güzel bir bar işletiyordu. Beni fena halde kurutuyor. Bana bir tane doldur.
O'Malley birkaç yıldır içki içmemişti. Sen ilk değilsin.
Acıyı biliyorum dostum. Bar neredeyse boştu. Radyodan blues yağıyordu.
Müzik kulağa oldukça hoş geliyordu.
O'Malley en sevdiğim cinimi koydu ama bardağı kaldırdım ve geri çevrildim.
Midem bulanıyordu, gözlerim bulanıyordu. Bu kadar çok insan bir anda nereden geldi?
Tiksintimin üstesinden gelmem ve ellerimin titremesini durdurmam gerekiyor. Kravat, bilek, boyun.
Yolu biliyorsun. Önce ne geldi, iğne mi yoksa alkol mü?
Son derece kolay ölen kişi O'Malley'di.
Çok kolay ama altta hareket eden şişeler sayesinde üzerime harika bir ışık düştü.
O'Malley'in barı,
O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı.
Bir keresinde televizyonda şişmiş dudaklarıyla dibini temizleyen pis bir balık türü görmüştüm.
Missy Somale de sanki solungaçlarıyla nefes almak istiyormuş gibi görünüyordu.
Şans eseri, tabaklarla dolu bir lavabo ve onun yanında da bir fıçı vardı.
Yağlı yüzünü kalın sıvıya batırmak zorunda kaldı.
Baloncuk üflemeyi bıraktı, o yüzden öldü.
Genellikle bir aile barı çok az bir ücret getirir.
Ancak işler şaşırtıcı derecede iyiydi. O'Malley'in bir kızı vardı.
Herkes ona yumruk atabilirdi ama en lezzetli birayı o servis etti.
Çirkinliğine rağmen çalışkan ve dürüst olması beni büyülemişti.
Çamurun içindeki kir, kirin içindeki.
Bir balinanın karnındaki peygamber Jonas gibi kıvrılmıştı.
Boğazını tuttum. Kırılgan bir cam gibi paramparça oldu. Radyoda ciddi bir senfoni çaldılar.
Gafrey masadan kalktı, ben de onu vurdum ve kendinden geçmiş bir ışık gördüm.
O'Malley'in barı,
O'Malley'in barı,
O'Malley'in barı,
O'Malley'in barı.
İrade gücümün olmadığını söyle. Ama içerek ruhumu prangalardan kurtarıyorum.
Sonra Bayan Holmes o kadar ısındı ki bir an onu dinlemeye değerdi. Var gücümle şarkı söyledim. Sırtlan sürüsü gibiydim.
Köpek yavrusu gibi hırlayıp sızlandım. Sonra Bayan Holmes'la mantar mantarı yaptım.
Kocasının kesinlikle güçlü izlenimleri vardı.
Son kurşun bende. Rulet oynama zamanı geldi. Bir süre orada olacağım, deli olacağım.
Bakalım Bay Holmes'un şansı bir mucize olacak mı? Kan sıçradı.
Eşine katıldı. Neredeyse otuz yıldır bu şehirde yaşıyorum.
Kimseye yabancı olduğumu düşünmüyorum ama eğer birisi bana düşmanlıkla bakmaya kalkarsa, fişek yatağındaki altı yeni mermi işe yarayacaktır.
Yorulmasın diye tekrar ona nişan aldım. Acı çekmeye her zaman duyarlı oldum ama o bunu yapmamı engelledi
Kathleen Carpenter.
Sabırsızlığımdan onu vurdum.
O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı, O'Malley'nin barı. Eski resimler.
Şans eseri bir yudum viski sinirlerimi çelik gibi yaptı.
Kanatlarımın büyüdüğünü hissettim. Siyah tüylerden oluşan bir taç, altın rengi bir yüzü kaplıyordu. Bu benim için Chick
Corea, La Fiesta'yı oynadı. Romalea harika bir renk cümbüşüyle parlıyordu.
Vincent West'e sessizce yaklaştım.
Hiçbir şey söylemeden orada oturdu.
Sonuncusu yetkililerin cellattan vazgeçtiğini düşünüyordu.
Ama küçülmeye başladı ve kulağına şunu fısıldadığımda çoktan bir çocuktu: "Vincent, zamanı geldi. Biliyor musun Vincent, seni tanıyorum. Uzun yıllar senin yanında yaşadım.
Şaşırdın mı? Ve oğlunuz da onunla bir kez futbol oynamıştık.
Bana deliymişim gibi baktı. Kimin kazandığını bilmiyordum. Kim gibi?
Saklanan bir adamdan çok rahatsız oluyorum, yakın mesafeden ateş edildiğinde, bu bir kurşun, tuhaf bir şey, kafayı patlatırken beynin de kafanın yarısını havaya uçurması. Ah!
Son ışık parlaması bir flaş gibi yanıp sönüyor. Ama aynada yansımamı gördüm.
Burada hiç kimsenin bu kadar zarif göründüğünü görmemiş bir adam duruyor.
İki kuzgun kanadı ve muhteşem bir altın pençe. Siluet konusunda şikayet edecek hiçbir şeyim yok.
Bu fotojenik yüzü hatırlayın. Sinema sanatı iyi aydınlatmadır.
Son kare orada. Boyun eğmek zorundasın. Belki başka bir şey içebiliriz?
Ne güzel bir gösteri, bakın. Pişman olmayacağım falan. Kimse alkışlamadı. Hepsi ölmüştü.
Bu sessizlik bir asır sürdü. Bir siren sesiyle sözü kesildi. Daha sonra polis arabaları geldi.
Ellerini boynuna koy ve dışarı çık. En ufak bir şansın yok.
Huş ağaçları neden mezarlıklarda yetişiyor?
Son kurşun bende. Elim titredi.
İçimde hâlâ korkunun izleri var mı? İlk bardak dökülür dökülmez tabancayı kaldırmanız gerekiyor.
Kravat, bilek, boyun. Yapamam.
Dışarı çıkın, silahlarınızı atın. Ellerini boynuna koy ve dışarı çık.
Kendi ölümümü hiç düşünmedim. Son kurşun. Evet, tetiğe basmanız yeterli. Vurdum.
Yaşıyorum, yani inşa ettim.
Ben Romalea'yı tamamen kuşatılmış halde yalnız bırakırken binlerce güneş parlıyordu. Silahlı çok sayıda polis gördüm. Dur!
Ateş etme! Silahlı değilim.
Polis arabası beni boşluğa götürdüğünde bir gökkuşağı gördüm. Radyo Mars'ı çalıyordu.
Romalea barından bir sıra ambulans geldi. Her atışımı parmaklarımla saymaya başladım.
Bir kez.
İki.
Üç.