KALBİM

Böylesiyle karşılaşmadım. Biliyorsun inadım inat. Görebilir mi bir daha?

Seninle anlaşamadım. O sokakta tekrar karşılaşmadık.

Senin gibi kalbi ani görüp yakmadım. Yine, yine, yine, yine kilit vur ellerime. Saklı en derinime.

Bir dönüp gördüğümde kahpeler hep peşimde. Aslanlar hep peşinde.

Bana yük oldu senden her bir hatıra.

Her nefes aldığımda her bir hatıra. Bakıyordum çözümüne kendi başıma.

Sokak eninde sonunda sana acı aşılar. Bakmamıştım doğru uzun süre senin açıdan.

Eminim bir baksan kararır hayatın benim açıdan. İnan ki acı yok.

Sadece senin darbelerin her şeyi çöpe attım bu aklımda kalıyor. Bunun bir sonu yok. Beraber erittiğimiz zaman yalan oluyor.

Bu çok zoruma gidiyor.

Kaybettim sanıyor ama asıl kazananın ben olduğumu orada bütün herkes biliyor. Gittikçe değişiyorum, değerin düşüyor.

Ne kadar uzaklaşırsan o kadar üşüyor kalbim.

Dön bak arkana paramparça kaldı bu kalbim. Kibrit gibi yaktın, attın yandı kalbim.

Seni kabul etti, eskisi gibi olamadı halim.

Yılmıyorum, koşuyorum hala, hala. Ve geçirdiğim iki senem yordu beni.

Dört senedir kaderime baskıdayım. Belki beş senedir inan içten hiç gülmedim.

Korkutmadı bir kez olsun ölüm beni. Ta ki senle tanışana kadar.

Her acıyı tadıp ona alışana kadar. Bendeki hatırın sigaramın düşen külü kadar. Ah kalbim senin olsun.

Artık ne olacaksa olsun. Oturmuşum bir köşede yorgun.

Patlayacak gibiyim fazla doldum. Sigaramı hayal kırıklıklarıyla doldurdum. Olmaz dediler ama ben oldurdum.

Hatırlamıyorum bunun adı özlem mi? Getirdiğin her acıya tek tym göz gerdim.

Her bir hatıra.

Her nefes aldığımda.

Her bir hatıra.