Açıklama
Besteci Söz Yazarı: Nguyenễn Tuấn Hưng
Stüdyo Yapımcısı: Tuấn Hưng
Sözler ve çeviri
Orijinal
Sáng nay thức dậy căn nhà quá lặng yên.
Một hơi ấm đã rời xa cuộc sống này. Biết chia ly là điều không đổi thay.
Mà sao tim còn nhói buốt từng giây. Những kỷ niệm vẫn đứng yên trong gió.
Mẹ mỉm cười trong bức ảnh nơi hiên. Mẹ bước nhẹ về miền không còn khổ.
Con ở lại ôm nỗi muộn phiền.
Khóc đến mức nước mắt khô khan. Vẫn nghe lòng đau vô vàn.
Ai cũng hiểu đời là cõi tạm.
Nhưng chạm vào rồi mới thấu nỗi đau này. Tại sao yêu thương lớn thế vẫn phải rời xa?
Rồi sẽ có ngày trái tim con học cách bình an mà. Những nỗi đau này biết bao giờ mới nguôi?
Những điều chưa kịp nói giờ chỉ còn trong tiếng thở dài.
Tại sao con đứng giữa căn nhà thấy trống không? Rồi sẽ có lúc con thôi khóc mà nhớ mẹ suốt đời không?
Và nỗi đau này như muốn theo con hoài.
Mong kiếp sau gặp lại để con nói với mẹ: "Con thương mẹ mãi mà".
Những kỷ niệm vẫn đứng yên trong gió.
Mẹ mỉm cười trong bức ảnh nơi hiên. Mẹ bước nhẹ về miền không còn khổ.
Con ở lại ôm nỗi muộn phiền.
Khóc đến mức nước mắt khô khan.
Vẫn nghe lòng đau vô vàn. Ai cũng hiểu đời là cõi tạm.
Nhưng chạm vào rồi mới thấu nỗi đau này. Tại sao yêu thương lớn thế vẫn phải rời xa?
Rồi sẽ có ngày trái tim con học cách bình an mà. Những nỗi đau này biết bao giờ mới nguôi?
Những điều chưa kịp nói giờ chỉ còn trong tiếng thở dài.
Tại sao con đứng giữa căn nhà thấy trống không? Rồi sẽ có lúc con thôi khóc mà nhớ mẹ suốt đời không?
Và nỗi đau này như muốn theo con hoài.
Mong kiếp sau gặp lại để con nói với mẹ: "Con thương mẹ mãi mà".
Có những yêu thương nằm sâu không nói được.
Chỉ là khoảng lặng buốt giữa ngực đau. Người ra đi mang bình yên về cõi khác.
Để lại giữa yêu thương và tim nát nhào.
Khóc đến mức nước mắt khô khan. Vẫn nghe lòng đau vô vàn.
Ai cũng hiểu đời là cõi tạm.
Nhưng chạm vào rồi mới thấu nỗi đau này. Tại sao yêu thương lớn thế vẫn phải rời xa?
Rồi sẽ có ngày trái tim con học cách bình an mà. Những nỗi đau này biết bao giờ tan ca?
Một phần đời của con mẹ mang theo đi bất tận xa. Tại sao con đứng giữa căn nhà thấy trống không?
Rồi sẽ có lúc con thôi khóc mà nhớ mẹ suốt đời không?
Và nỗi đau này như muốn theo con hoài.
Mong kiếp sau gặp lại để con nói với mẹ: "Con thương mẹ mãi mà".
Türkçe çeviri
Bu sabah uyandığımda ev çok sessizdi.
Bir sıcaklık gitti bu hayattan. Ayrılığı bilmek değişmeyen bir şeydir.
Ama neden kalbim hala her saniye ağrıyor? Anılar hala rüzgârda duruyor.
Annem verandadaki fotoğrafta gülümsedi. Anne, artık acının olmadığı bölgeye doğru yavaşça yürüdü.
Üzüntümü kucaklamak için geride kaldım.
Gözyaşların kuruyana kadar ağla. Hala çok fazla acı hissediyor.
Herkes hayatın geçici olduğunu anlıyor.
Ama ancak ona dokunduktan sonra bu acıyı anlayabilirsiniz. Neden bu kadar büyük bir aşk hala ayrılmak zorunda?
Gün gelecek, kalbiniz huzur içinde olmayı öğrenecek. Bu acı ne zaman dinecek?
Henüz söylenmemiş şeyler artık sadece iç çekişlerde kalmıştı.
Neden evin ortasında duruyorum ve kendimi boşlukta hissediyorum? Ağlamayı bırakıp hayatımın geri kalanında annemi özleyeceğim bir zaman gelecek mi?
Ve bu acı beni sonsuza dek takip edecek gibi görünüyor.
Bir sonraki hayatta seninle tekrar karşılaşmayı umuyorum ki sana şunu söyleyebileyim: "Seni sonsuza dek seviyorum."
Anılar hala rüzgârda duruyor.
Annem verandadaki fotoğrafta gülümsedi. Anne, artık acının olmadığı bölgeye doğru yavaşça yürüdü.
Üzüntümü kucaklamak için geride kaldım.
Gözyaşların kuruyana kadar ağla.
Hala çok fazla acı hissediyor. Herkes hayatın geçici olduğunu anlıyor.
Ama ancak ona dokunduktan sonra bu acıyı anlayabilirsiniz. Neden bu kadar büyük bir aşk hala ayrılmak zorunda?
Gün gelecek, kalbiniz huzur içinde olmayı öğrenecek. Bu acı ne zaman dinecek?
Henüz söylenmemiş şeyler artık sadece iç çekişlerde kalmıştı.
Neden evin ortasında duruyorum ve kendimi boşlukta hissediyorum? Ağlamayı bırakıp hayatımın geri kalanında annemi özleyeceğim bir zaman gelecek mi?
Ve bu acı beni sonsuza dek takip edecek gibi görünüyor.
Bir sonraki hayatta seninle tekrar karşılaşmayı umuyorum ki sana şunu söyleyebileyim: "Seni sonsuza dek seviyorum."
Anlatılamayacak kadar derinlerde yatan aşklar vardır.
Göğüs ağrısı arasında sadece keskin bir sessizlik. Giden kişi başka bir dünyaya huzur getirir.
Ardında aşk ve kırık bir kalp bırakarak.
Gözyaşların kuruyana kadar ağla. Hala çok fazla acı hissediyor.
Herkes hayatın geçici olduğunu anlıyor.
Ama ancak ona dokunduktan sonra bu acıyı anlayabilirsiniz. Neden bu kadar büyük bir aşk hala ayrılmak zorunda?
Gün gelecek, kalbiniz huzur içinde olmayı öğrenecek. Bu acı ne zaman bitecek?
Çocuğumun hayatının sonsuz uzaklara yanımda taşıdığım bir parçası. Neden evin ortasında duruyorum ve kendimi boşlukta hissediyorum?
Ağlamayı bırakıp hayatımın geri kalanında annemi özleyeceğim bir zaman gelecek mi?
Ve bu acı beni sonsuza dek takip edecek gibi görünüyor.
Bir sonraki hayatta seninle tekrar karşılaşmayı umuyorum ki sana şunu söyleyebileyim: "Seni sonsuza dek seviyorum."