Yenilgi Emekçisi

Mümkünat yok, anlamadım ne der dillerin? Gözlerin, saatlerin bitik pilleri.

Sabahladın bilmediğin evlerin önünde.

Paralar düşürdün, kafan hiç değildi yerinde. Umutlar, teraslar, genç yaşında beyazlar.

Hayatına soktuğun boktan imtiyazlar. Sırt çantanda abur cuburlar, siyah tişörtlerinle çarçabuk bitti yazlar.

Nuri pek yaşar, olmadık şeyler gelir başa.

Cüzdanında kredi kartları dolup taşar. Ceket giyer, gözlerinden kan saçar.

Gergin sinek kaydı yüzünde hep bir karmaşa. Uyku, uyku. . . Tam anlamıyla vurgun.

Yaşadığını hissettiren yoktu bir bulgu. Adı bela diye mütemadiyen durgun. Yaşantısı da kitapları da bilim kurgu.

Neler yaptın? Hatrı sayılır neler yaptın. Sattın, hevesle aldığın ilk plağı.

Olmadın iflah, bir çeşit intihardın. Sağ geriye bağındı, pahalı diş implantın.

Tek odada duyulan o ses imdattı. Plaklarla başlar tastı, öyküler yazdı.

Yaz günüydü, karasal iklimler bastı.

Saçına tutturduğu ucuz vakslı, içindi vakti bitirdi bir paket piston bakslı. Devaneydi, yazdıklarıma kinayeydi.

Odan gibi hayatın da virane miydi? Çektiklerine bak, kaldıklarına bak. Akşamüzeri yoluna düşen birhane miydi?

Lüzum yok, varsın öyle olsun. Anlattıkların hangi dilin flamenkçisiydi?

Mağlupların kahramanı, yenilgi emekçisi, yeşil formalı sahada file bekçisiydi.