Kingumaki

Duygular yemek aracılığıyla ortaya çıktığında ve acı fast food sloganlarına çarptığında, böyle bir parça ortaya çıkar. Her şey “rock my world” ile başlar, sanki biri gerçekten bir kutlama yapmaya hazırlanıyormuş gibi. Ve biter... ton balığı, hardal yaprakları ve dayanılmaz “may may may” ile. Bu sadece bir şarkı değil, akşam yemeğine gelen, son patatesi yiyip, arkasında bir alışveriş listesi ve patlıcan büyüklüğünde bir duygusal boşluk bırakarak giden bir çöküş. Sürrealizm, dram ve mutfak psikozu - hepsi bir arada.