Şunun daha fazla şarkısı: Natos y Waor
Şunun daha fazla şarkısı: Recycled J
Şunun daha fazla şarkısı: Hijos de la Ruina
Açıklama
Besteci: Gonzalo Cidre Aranaz
Besteci: Fernando Hisado Maldonado
Besteci: Jorge Escorial Moreno
Usta: Koar
Yapımcı: Jaackstone
Yapımcı: Pablo Gareta
Yapımcı: SokeThugPro
Vokal Kayıt Mühendisi: Pablo Gareta
Vokal Kayıt Mühendisi: SokeThugPro
Vokal Kayıt Mühendisi: PMP
Mikser: Pablo Gareta
Mikser: SokeThugPro
Mikser: PMP
Sözler ve çeviri
Orijinal
En el cementerio en que rode de soledad Jero enterré nueve años después, y esa ya os la sabéis.
Le cargamos entre seis y nos fuimos a beber, a fumar y a joder como le hubiese gustado a él.
El día que le empezamos el disco, la muerte fue mi inspo.
En nombre del padre, como Cristo, fuimos cinco amigos a escribir veintiún himnos pa' despedirnos. Si en el Wanda los hubieras visto. . . Hubiera brindado con
Gonzalín y llorado con Adam al ver la cara de Fer salir.
Decía: Da gracias a Dios y al que te haga competir, sin ninguno de los dos habrías llegado hasta aquí.
A ti, ve a hacerte un hijo, a mandar todo al carajo y reformar un piso, que ni piso si viajo.
Dejar de estar gordo y hacer gordo mi fajo y que la vida al final deje de ser cocaína y trabajo.
Así que dile al de arriba que me respete los plazos, yo cumpliré mi palabra con los que quedan abajo.
Lo conseguimos, viejo, el puto pelotazo, todo este camino sin atajos.
Todo fue tan real, que parecía mentira.
Somos eso que hacemos cuando nadie nos mira.
Cuando no tenía nada, cuando llegué a la cima, me di cuenta de que no es lo que quería.
Abrí mi corazón gracias a Pablo y a Jaime. Aprendí que no llorar es de cobardes.
Abracé a mis padres antes de que fuera tarde y escribí cicatrices cuando me curé del cáncer.
Es tan fácil ser amigos en el after, en el reservado y en el váter, pero ni uno de ellos va a venir a visitarme cuando esté en el hospital, el cementerio o la cárcel.
Conocí a Fer y nos cosimos las heridas.
Conocí a Sarita y me salvó la vida, me hizo darme cuenta de que no me conocía y me enseñó cosas de mí que ni yo mismo sabía.
No usé mi llamada desde comisaría, pa' que entiendas lo solo que me sentía.
Compré una casa pa' mi hermana y salí de la notaría más feliz que cuando me compré la mía.
Visito a la yaya cada vez que puedo, porque no me pude despedir de mis abuelos.
Siempre llueve cuando se acaba lo bueno, como decía Jero, y en su entierro lloraba hasta el cielo.
Del barrio pal barrio, que le jodan al dinero, de la ocupa al estadio, sin horario ni miedo.
Por ti, por mí, porque te quiero, tengo claro que es un sueño, pero. . .
Todo fue tan real, que parecía mentira.
Somos eso que hacemos cuando nadie nos mira.
Cuando no tenía nada, cuando llegué a la cima, me di cuenta de que no es lo que quería.
Crecí en un piso bajo junto a Carabanchel bajo.
Yo jugaba y mi padre tocaba el contrabajo.
Lejos de lujos, me enseñaron de trabajo y de que para llegar lejos, mejor no coger atajos.
Los últimos coletazos del jaco, esquivando jeringuillas en el parque de abajo, escribiendo cuatro letras con un rotulador rojo. Podríamos decir que así empezó todo.
Frases de desamor en mis primeras maquetas y mil chavalas ahí fuera creyendo que iban por ellas.
La sala llena y yo solo pensando en volver a verla, pero había que llenar la nevera.
Quise sacarla del frío que te provoca la nieve, pero no se puede ayudar a quien no quiere.
Y me fui lejos, besando otros labios de ciudad en ciudad, tanto que ya ni recuerdo a quién quería olvidar.
Me acostumbré a los focos, al flash de las fotos, aunque no sé qué coño le ven de especial a este loco.
Y siento si al acabar no me hago selfies con todos, pero es que, tronco, ahora vienen veinte mil al bolo.
Encontré una amiga que es la luz que me guía, con la que formé una familia por la que daría la vida.
Mi otra familia son los Hijos de la Ruina, Fernando y Sado Maldonado, hasta mi nombre rima.
Todo fue tan real, que parecía mentira.
Somos eso que hacemos cuando nadie nos mira.
Cuando no tenía nada, cuando llegué a la cima, me di cuenta de que no es lo que quería.
Türkçe çeviri
Dokuz yıl sonra Jero'yu yalnızlık içinde çevrelediğim mezarlığa gömdüm ve bunu zaten biliyorsun.
Altı kişiyi ona yükledik ve onun istediği gibi içmeye, sigara içmeye ve sevişmeye gittik.
Albüme başladığımız gün ölüm benim ilham kaynağımdı.
Baba adına, İsa gibi, beş arkadaş veda etmek için yirmi bir ilahi yazmaya gittiler. Eğer onları Wanda'da görmüş olsaydın. . . ben de kadeh kaldırırdım
Gonzalín, Fer'in yüzünün ortaya çıktığını görünce Adam'la birlikte ağladı.
Şöyle diyordu: Allah'a ve sizi yarıştıranlara şükredin, ikisi de olmasaydı, bu kadar ileri giderdiniz.
Sana gelince, git bir oğul yap, her şeyi cehenneme gönder ve seyahat etsem bile sahip olamayacağım bir daireyi yenile.
Şişman olmayı bırakın, paramı şişmanlatın ve sonunda hayat kokain ve çalışmaktan vazgeçsin.
Bu yüzden üsttekine söyle son teslim tarihlerime saygı duysun, ben de alttakilere sözümü tutacağım.
Topu buralara kadar kısayol olmadan yakaladık dostum.
Her şey o kadar gerçekti ki sanki yalan gibiydi.
Kimse bize bakmadığında yaptığımız şeyiz.
Hiçbir şeyim yokken, zirveye çıktığımda istediğimin bu olmadığını anladım.
Pablo ve Jaime sayesinde kalbimi açtım. Ağlamamanın korkaklık olduğunu öğrendim.
Çok geç olmadan anne ve babama sarıldım ve kanserden kurtulduğumda yara izleri yazdım.
Mesai saatleri dışında, kulübede ve banyoda arkadaş olmak çok kolay ama ben hastanede, mezarlıkta ya da hapishanedeyken onlardan hiçbiri beni ziyarete gelmeyecek.
Fer ile tanıştım ve yaralarımızı diktik.
Sarita ile tanıştım ve hayatımı kurtardı, beni tanımadığını anlamamı sağladı ve bana kendim hakkında benim bile bilmediğim şeyler öğretti.
Karakoldan yaptığım aramayı kullanmadım, dolayısıyla ne kadar yalnız hissettiğimi anlayabilirsiniz.
Kız kardeşime bir ev aldım ve noterden kendi evimi aldığımdan daha mutlu ayrıldım.
Büyükannem ve büyükbabama veda edemediğim için fırsat buldukça büyükannemi ziyaret ediyorum.
Jero'nun dediği gibi, iyi bir şey bittiğinde her zaman yağmur yağar ve cenazesinde göklere ağladı.
Mahalleden mahalleye, işgalden stadyuma, plansız ve korkusuzca parayı vidalayın.
Senin için, benim için, seni sevdiğim için bunun bir rüya olduğu gayet açık ama. . .
Her şey o kadar gerçekti ki sanki yalan gibiydi.
Kimse bize bakmadığında yaptığımız şeyiz.
Hiçbir şeyim yokken, zirveye çıktığımda istediğimin bu olmadığını anladım.
Carabanchel Bajo'nun yanındaki zemin katta büyüdüm.
Ben çalıyordum, babam da kontrbas çalıyordu.
Lüksün ötesinde, bana çalışmayı ve uzağa gitmek için kestirme yollara başvurmamanın daha iyi olduğunu öğrettiler.
Domuzun kuyruğunun son darbeleri, aşağıdaki parkta şırıngalardan kaçıyor, kırmızı kalemle dört harf yazıyor. Her şey böyle başladı diyebiliriz.
İlk modellerimde kalp kırıklığı dolu ifadeler ve dışarıda binlerce kızın onlar için geldiklerine inanması.
Oda doluydu ve ben de onu tekrar görmeyi düşünüyordum ama buzdolabının doldurulması gerekiyordu.
Onu karın sebep olduğu soğuktan kurtarmak istedim ama istemeyen birine yardım edemezsin.
Ve ben şehir şehir başka dudakları öperek uzaklaştım, öyle ki kimi unutmak istediğimi bile hatırlamıyorum.
Spot ışıklarına, fotoğrafların flaşına alıştım ama bu çılgın adamın nesini bu kadar özel gördüklerini bilmiyorum.
Ve sonunda herkesle selfie çekemediğim için üzgünüm ama konsere şimdi yirmi bin kişi geliyor.
Bana yol gösteren ışık olan bir arkadaş buldum, onunla birlikte canımı vereceğim bir aile kurdum.
Diğer ailem ise Sons of Ruin, Fernando ve Sado Maldonado, ismim bile kafiyeli.
Her şey o kadar gerçekti ki sanki yalan gibiydi.
Kimse bize bakmadığında yaptığımız şeyiz.
Hiçbir şeyim yokken, zirveye çıktığımda istediğimin bu olmadığını anladım.