Peki Madem

Suç olsan ister miydim seni böyle kalbime? Bozuk bir saat gibiyim, takılırım geçmişe.

Tek başıma boğuldum daldıkça hayallere. Tükenmiş bir kalemim, ilham oldum kendime.

Düşüyorum enine, batıyorum derine. Yaşıyorum nerede? İki arada derede.

Hayat ölüm sevene, ruhum dar bu bedene.

Sorsak mı bebe nine, dur denir mi -gidene?

-Bir seremoni bense telik kopmuş bir kemanşa. Geçmiş dediler adına, geçmedi ki anca. Dizlerimin bağı bile kördüğüm.

Söylesin doğru mu, acı ile öldüğüm?

Islanma senden yorulurum, seni dışarı koyarım. Silah gibi korunurum, kör bir kurşuna dururum.

Işık olmasan da tuzaklarıma, ben yolumu bulurum.

Peki madem öyle olsun, git yoluna güneşler doğsun.

Başucumda şiirler tutkun, söyle sen nasıl bir sonsun?

Gidiyorsun, uğurlar olsun. Al bu canımı sende dursun.

Ben serçe, sen bir kuzgun. Beni niye can evimden vurdun?

Depresyon zindanları aklıyla mı sınar insanları hep?

Nasıl olabildim bu kadar leş? Gerçekten insanlar bu kadar da mı kötü kardeş?

Alabiliyor aklım, sinebiliyor içime. İnsanlıktan bir kere çıkmış, bir daha giremiyor demek içine.

İyi niyetlerimin soykırımına yıldönümü.

Heyecanımı öldürmek isteyen cümleni kestim yarıda. Gördün mü? İçinden bana sövdün mü?

Hayat soğuk savaş ama bu savaşı kazanırım olsa da yavaş yavaş. Bildin mi? Beni anlayıp hazmettin mi?

İnsan yapımı hayallerim var benim, kap bir tane.

Ama bu soğuk savaşlarıma yeterince güneş gerek bir tanem. Savaşlarım kadar soğuk hava donuyor bir tanen.

Nefesimi sıyır ciğerlerimden ama beni ayır diğerlerinden. Hadi bunu yapalım lütfen.

Hayat ölümden beni kurtarır her gün.

Başlangıçları olsa da kendi sonlarına varıyor başlayanlar da mutlak bir gün. Sağlık olsun. Söylesene sen nasıl bir sonsun?

Peki madem öyle olsun, git yoluna güneşler doğsun.

Başucumda şiirler tutkun, söyle sen nasıl bir sonsun?

Gidiyorsun, uğurlar olsun. Al bu canımı sende dursun.

Ben serçe, sen bir kuzgun.

Beni niye can evimden vurdun?