Kırmızı Karanfil

Birazcık zaman aldı. O keman kaşlarına yazdıran bir kalem vardı.

Şairler kıskanır, kitaplar yazar seni her noktada uzlaşır.

Yaktığını bilsem de beni her yolun buzlanır. Bir yazgı düşün, dileklerin dalda durmadı.

Bir hayal düşün, kimselerin kırmadı. Kursakta kalmayan yaşantıların olmadı.

Geçici hayat düşün, çiçeklerin solmadığı. Ne vakit bıraktım aşkı, ne durup düşündüm bir an.

Öylece yürüdüm yolu, ardımda hep kan izleri.

Beyazlar eskiyor zamanla diye seçtiğin siyah damarda kan duraklar, olur gençliğin ziyanı.

Senden önemli değil, kendimden özür dile. Gözlerim karardıkça götürdü bu beni dibe.

Bıraktım talan bir ruh, arkamda yanan bir ev. Ölürsem mezarıma kırmızı bir karanfil ek.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor. Tanıyorum boğazımı sıkan eli.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor. Tanıyorum boğazımı sıkan eli.

Bu ara deli gibiyim, arada melek gibiyim. Aklımda fırtınalar, kalbimden iblisinim.

Ben nasıl başa çıkacağımı bilemedim daha.

Düğümler boğazımda, ağlamadım, gülmedim daha. Gülüşünü örttüm üstüme, ısındım gözlerinde.

Mutlu olmak hayal değildi, umut gördüm gözlerinde. Bir asır yakındım, bir adım yakındım.

Özledim deseydin sana bir adım ben atardım.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor.

Tanıyorum boğazımı sıkan eli.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor. Tanıyorum boğazımı sıkan eli.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor. Tanıyorum boğazımı sıkan eli.

Deliye dönüyor, bir sebep arıyor da bulamıyor gibiyim. Başım dönüyor, gözüm kararıyor.

Tanıyorum boğazımı sıkan eli.