Açıklama
Besteci: Cenuse Oana
Söz Yazarı: Vilceanu Claudiu-Constantin
Söz Yazarı: Cosman Andrei-Ciprian
Sözler ve çeviri
Orijinal
Cad în gol ca un fulg în aer mă transform.
Am lacrimi pe față, le simt cum îngheață.
Nu, nici nu pot, simt iarna cum își face loc pe buzele tale.
Frigul nu dispare și când un vis se termină, hai spune-mi cine-i de vină?
Când pașii tăi în surdină au devenit o rutină.
Tu mi-ai fost raiul pe pământ și soarele și noaptea mea cu lună plină.
Și-acum mă copleș cu gândul că vii și pleci precum vântul.
Ne-am pierdut focul, lumina, ne-am întărcat jurământul și ne gândim la tot ce-a fost și nu mai e.
Printre ruine și umbre, e atât de frig, frig.
E gheață și mintea-i în ceață. Am așteptat iubirea până când am amorțit.
Frig, frig.
E rece și timpul tot trece. Într-un final în coada ta nu o să mai simt.
E tot mai frig, frig.
Degeaba ne învelim cu gândul că va fi bine, dar zilnic trăim deznodământul.
Tot ne încălzim sufletele au înghețat tot, amintiri pun un nod în gât, încât iar simt că mă sufoc. Ba ne iubim, ba detestăm.
Vrei să plecăm, dar încă stăm. Asta e ruleta rusească sau ce vrei să ne jucăm?
Tu crezi că în viața asta totu-i despre tine. Iar dacă-i așa, spune-mi de ce ai nevoie de mine?
Vin vorbe buni, apari în sută din foc în pat. Acum sunt cum vrei.
Ai început să ceri ca multe, să-ți caut inima. Dar unde e? Plus că te schimbi ca vremea. Nu înțeleg deloc.
Zi de ce mă gonesc și apoi mă suni să mă întorc?
-Vii acasă, crezi că am ceva să-ți zic?
-Lumina e difuză, pașii mei se-ntorc în -timp.
-Ia-mă de mână, față în față, tot ce simt e că s-a creat un zid. Nu te mai vreau, e atât de-
Frig, frig. E gheață și mintea-i în ceață.
Am așteptat iubirea până când am amorțit. Frig, frig.
E rece și timpul tot trece.
Într-un final în coada ta nu o să mai simt. Ooo!
Ooo!
Ooo!
Türkçe çeviri
Dönüştüğüm havadaki bir pul gibi boşluğa düşüyorum.
Yüzümde gözyaşları var, donduklarını hissediyorum.
Hayır, ben de yapamam, kışın dudaklarına doğru geldiğini hissedebiliyorum.
Soğuk geçmiyor ve bir rüya sona erdiğinde hadi söyle bana suçlu kim?
Sessiz adımların bir rutin haline geldiğinde.
Sen benim yeryüzündeki cennetim, güneşim ve dolunaylı gecemdin.
Ve şimdi senin rüzgar gibi gelip gittiğin düşüncesiyle bunaldım.
Ateşimizi, ışığımızı kaybettik, yeminimizi bozduk ve olmuş ve artık olmayan her şeyi düşünüyoruz.
Harabelerin ve gölgelerin arasında hava çok soğuk.
Hava buz gibi ve zihni sisli. Uyuşana kadar aşkı bekledim.
Soğuk, soğuk.
Hava soğuk ve zaman geçiyor. Sonunda artık kuyruğunu hissetmeyeceğim.
Hava soğuyor, soğuyor.
Boşuna kendimizi her şeyin iyi olacağı düşüncesine kaptırırız ama sonucunu her gün yaşarız.
Isınmaya devam ediyoruz, ruhlarımız her şeyi dondurmuş, anılar boğazımı düğümlüyor, öyle ki yeniden boğuluyormuşum gibi hissediyorum. Birbirimizi seviyoruz, birbirimizden nefret ediyoruz.
Gitmemizi istiyorsun ama biz hâlâ kalıyoruz. Bu Rus ruleti mi yoksa ne oynamamızı istiyorsun?
Bu hayatta her şeyin seninle ilgili olduğunu düşünüyorsun. Eğer öyleyse, söyle bana neden bana ihtiyacın var?
Güzel sözler geliyor, yataktaki ateşten yüzde yüz çıkıyorsun. Artık istediğin gibiyim.
Çok şey istemeye başladın, kalbini araştırmak için. Peki nerede? Üstelik hava gibi değişirsin. Hiç anlamıyorum.
Neden ben kaçıyorum ve sen beni geri dönmem için çağırıyorsun?
- Eve geliyorsun, sana söyleyecek bir şeyim var mı sanıyorsun?
-Işık dağılıyor, adımlarım zamanla dönüyor.
-Elimi yüz yüze tut, hissettiğim tek şey bir duvar yaratıldığı. Artık seni istemiyorum, bu çok...
Soğuk, soğuk. Hava buz gibi ve zihni sisli.
Uyuşana kadar aşkı bekledim. Soğuk, soğuk.
Hava soğuk ve zaman geçiyor.
Sonunda artık kuyruğunu hissetmeyeceğim. Ah!
Ah!
Ah!