9. SENFONİ

Orijinal

Ya, şşt! Sağlığın eşiğinde kulaklarım defolu. Yine de açın sonuna kadar sesi bu bokun.

Yazacağım ne olursa notaları ver onun. Dokuzuncu senfoni bu yolun sonu Beethoven.

Acımasın çocuk kalbim tazecik sevgili o.

Denedim bir keresinde ve gördüm ki değmiyor. Hayat ardına bakmadan gitmekmiş yolu.

Duygusuz eşya plar artık hissetmiyor. Kendime küfyanım yazdığım şiirler. Uzun zamandır gelmiyordu içimden.

Sessizlik ardında yatan krizler. Boşluğa doğru dolup dirildi kızlar.

Ruhumu gömdüm bir kırk beşliğe, yanında yetmişli. Otuz beşi geri dümdüz, otuz beşi gitti.

Elli sıfır kaldı. Hepsi senin için abi. Toprağın altında bulsam tohumunu ektim.

Yaşamak için yeşeren bir ağacı bak.

Ama rüzgar üzerimde bırakmadı iz. Ruhum bize hapis, kurtulamam sonbahardan.

Acımasa çocuk kalbim tazecik sevgili o. Denedim bir keresinde ve gördüm ki değmiyor.

Hayat ardına bakmadan gitmekmiş yolu. Duygusuz eşya plar artık hissetmiyor.

Düşle nasıl ister gönül görmediğini?

Mücadele kanıtlamak demek henüz ölmediğini. Hayat anlamadı şaka yapmadığımı.

Sahne kıyafetim gibi gördüm deli gömleğimi. Nesilden nesile verin örneğimi.

Bu sistem zorluyor sanki iki böbreğimi. Senin içinde hiçbir şey ölmedi mi, ha?

Büyü artık duruşundan tanı tövbeliği şimdi. Ateş varsa ver yoksa vaktimi çalma.

Paylaşamam zaten biraz kaldı zulandan. Kaybettim kontrolü bozuk kumanda.

Yıllarca kandırınca kendimi boş umutlarla. Bir serseri mayın sanki derin sularda.

Bu sabrın değdiğini patlatacağım yakın zamanda. Takılma, takıldığında sakıncalar var.

Bu yaptığım duvar örnek yıkıntılardan. Bir dakika sessiz olun.

Bu bir fırsat size bir şey anlatmalı kirli yolum. Hâlâ nasıl bilmiyorum. Müziği yarım kıstım, İstanbul'u dinliyorum.

B planım var aslında tam altında korku doyun. Ama yıllarca bekleyemem tahliyeyi.

Bütün hırsım bir daha gözüm görmesin hiç adliyeyi.

Kalem tutunca da çok bir şey değişmiyor ki. Dili sivri bir çocuksan kızdırırsın zapdiyeyi.

Niye böyle şarkılar yazmadın bana?

Neden?

Neyi bekliyorsun?

Adan.