(ecco)

Sanki biri, artık canlı olarak duyulamayan bir sesin kayıtlı olduğu eski bir kaset bulmuş gibi. Her şey sis içinde, unutulmanın eşiğinde: görüntü parçaları, cümleler, camda parmak izleri gibi. Hiçbir şey bağırmıyor, ama her şey acıyor. Bu parça, artık bugüne uymayan ama henüz bırakmayan bir duygu gibi. Sanki... “aramızda bir şey vardı” gibi, ama yumuşak bir şekilde, uykunun eşiğinde söylenmiş. Ve kafamda tekrarlanan bir soru: will be we sometime together? – sanki cevabın büyük olasılıkla hayır olduğunu bilerek.