Anla!

Ya bu marka takıntılı bir kargayla ettiğim kavga.

Seni sen yapan her ne varsa sıkıca kavra. Unuttum sanma, zamanı boşuna tükettik. Hayat bir sınıf, Tanrı müfettiş.

Bilirim sabahların güneşsizdi, çocukluğun bodrum katı.

Yine de yoksul odanı hayallerle doldurmalı. Halındaki çizgiler yarış pisti.

Sen dönerken son kulvara, annen komşuların korktukları yorgun kadın.

Çıkarmış alyansını, mırıldanır ruhundaki veryansın varyansını. Hayatı nadir olduğu günler çok nadir.

Sahil görmemiş ayakları bilmez hiç tatil.

Dilerdin denizleri sığdırmayı çantana ve her akşam mutfağa bırakmayı. Fakat umut gözler dönük akbayam, asfalt bir sırattayım.

Kanımı kanımı kanımı veririm. Eski savaş elbem acı var dilimin içinde.

Bak beni tanıma, peşine takıl ama ne demek istediğimi anla.

Anla.

Kanımı kanımı kanımı veririm. Eski savaş elbem acı var dilimin içinde.

Bak beni tanıma, peşine takıl ama ne demek istediğimi anla.

Anla.

Vermediler pek rahat, kalmadı takat.

Kafamda düşünceler harpte, takvimimde yok hayat.

Teslim olmak zamana, zamanla alışmaktansa buna, biçare kalmak, kafanı zorla sokmak kuma. Bir zamanlar asiydik ya.

Kafamın dikine gideceğim diye ben denedim pek çok olasılık. Yoktu faydası. Dostundan çok düşmanın var.

Düşman bazen dostça. Düşünün peşine koşacaksın belki yaklaşan yokuşça.

Bir baktın kalmışsın kendin ve derdin neyse ne. Lokman var mı bakmadan vurup olmuşlar ensene.

Çalışmıştım dersime. Bir gün dönerdi dünya tersine.

Her şehri yaşatan umut uğramadı kentime. Sonra ben de uğramaz oldum kendime pek de.

Artar oldu ansete hassasiyette. Hatta diyetle ödenemezdi hakkım ben.

Haktan anlamazlar için çok kez uykusuz kaldım. Kanımı kanımı kanımı veririm.

Eski savaş elbem acı var dilimin içinde. Bak beni tanıma, peşine takıl ama ne demek istediğimi anla.

Anla.

Kanımı kanımı kanımı veririm. Eski savaş elbem acı var dilimin içinde.

Bak beni tanıma, peşine takıl ama ne demek istediğimi anla. Anla.

Yalnızca gördüklerime inanmam gerek diye düşünürdüm eskiden.

Şimdi dönüp bakıyorum da onlar ne isterlerse onu gördüm.

Ne isterlerse onu duydum yıllarca.

İnsan kendini kandırmakta bu kadar ustalaşmışken neye inanabilir?

Bilmiyorum